‘De Plataan: Laat Geert van de Vorstenbosch zijn laatste verhaal schrijven’

VEGHEL | Met het verdwijnen van de monumentale plataan uit 1840 achter de Veghelse bibliotheek, verliest de stad niet zomaar een boom. We verliezen een getuige van de tijd, een groene reus die generaties zag opgroeien, spelen en reflecteren. Het is een pijnlijk afscheid, gedwongen door de onzichtbare ondermijning door bevers. De scheur in de stam is de eindstreep van een rijke geschiedenis. Het condoleanceregister in de bieb vult zich met weemoed.

Bij de Aa, waar water zachtjes vloeit,
Stond de reus die jarenlang hier bloeit.
Hij zag de tijd, de mensen en het land,
Verankerd diep, door eeuwenoude band.
Nu knielt de stam, de strijd is moegestreden,
Een pijnlijk verlies in ons heden.
Maar in zijn hout, zo sterk en vol van leven,
Zal zijn verhaal ons altijd bijblijven en zweven.

Geen houtsnippers, maar erfgoed
Laten de Veghelaren echter niet alleen treuren. Laten we ervoor zorgen dat de plataan niet écht verdwijnt. Zijn hout, bekend om de prachtige, levendige tekening, is te kostbaar om als houtsnippers of biomassa te eindigen. Het is historisch erfgoed dat we moeten koesteren en een tweede leven moeten geven op plekken waar Veghelaren samenkomen, zoals de bibliotheek en het PieterBrueghelHuis.

De artistieke visie van Geert van de Vorstenbosch
De gemeente staat voor een cruciale keuze: hoe transformeren we dit verlies tot iets waardevols? Hier ligt een unieke kans om de kracht van kunst en lokale betrokkenheid in te zetten. Ik pleit ervoor om de besluitvorming niet alleen aan beleidsmakers over te laten, maar het Veghels Kunstenaarscollectief hier direct bij te betrekken.

Specifiek roep ik op om Geert van de Vorstenbosch het artistieke voortouw te laten nemen. Zijn ervaring met het blootleggen van de ziel van materialen garandeert dat de plataan een waardig vervolg krijgt. Hij kan ervoor zorgen dat het hout niet zomaar ‘verwerkt’ wordt, maar dat de historie, de grilligheid van zijn groei en zelfs de sporen van de bever in het eindresultaat zichtbaar blijven.

Een tastbaar eerbetoon
Stel je voor: In de bieb: Een monumentale leestafel, ontworpen door Geert, waar je over de geschiedenis strijkt terwijl je leest. Misschien wel met de bevergangen subtiel zichtbaar gemaakt.
In de bieb: Een gepolijste dwarsdoorsnede van de stam als een natuurlijke jaarringen-tijdlijn, die de geschiedenis van Veghel vertelt.
Bij het PieterBrueghelHuis: Functionele sculpturen die uitnodigen tot ontmoeting en dialoog, die de menselijke maat van de plataan bewaren.

De plataan moet weg, dat is een feit. Maar laten we deze oude reus eervol laten ‘sterven’ door hem in een nieuwe, tastbare vorm terug te geven aan de stad. Een stad die, mede dankzij het Veghels Kunstenaarscollectief en de visie van Geert van de Vorstenbosch, nog eeuwenlang van zijn aanwezigheid kan genieten. Het is een plicht aan de geschiedenis, aan de kunst, en aan Veghel zelf.

- Ingezonden door Wilbert Linders.