‘Het Duits Lijntje is geen nostalgie, maar de enige weg vooruit’

De regio Meierijstad slibt dicht (las ik op kliknieuwsveghel.nl https://www.kliknieuwsveghel.nl/nieuws/verkeer-en-vervoer/250966/wegen-lopen-vol-ligt-de-oplossing-dichterbij-dan-gedacht-). Terwijl de A50 verandert in een permanente parkeerplaats en onze dorpskernen bezwijken onder het sluipverkeer, blijven we pappen en nathouden met extra rotondes en stroken asfalt. Het is tijd voor bestuurlijk lef: reanimeer het Duits Lijntje en introduceer de ‘visgraat-lightrail’.

In het recente artikel op Kliknieuws Veghel werd de noodklok geluid: de wegen lopen vol. Het antwoord van de overheid is voorspelbaar: onderzoek naar méér asfalt. Maar asfalt is als een te krappe broek; zodra je hem uitlegt, groeit de buik er direct weer in. We hebben geen extra rijstroken nodig, we hebben een systeemverandering nodig.

De Ruggengraat van de Regio
Oud-wethouder Jan Kerkhof begreep dit jaren geleden al. Hij zag in het Duits Lijntje, de slapende spoorverbinding die dwars door ons economische hart loopt, de ideale ruggengraat voor een modern vervoersnetwerk. Gecombineerd met een “visgraat-model” biedt dit de enige structurele oplossing voor de schaalvergroting van onze regio.

In dit model fungeert de lightrail als een snelle, hoogfrequente hoofdader tussen Eindhoven, Veghel, Uden en Oss. De ‘graten’ van de vis zijn de fijnmazige verbindingen: hoogwaardig openbaar vervoer, deelfietsen en pendelbussen die de wijken en omliggende dorpen direct aansluiten op de stations. Zo los je de ‘last mile’ op en maak je de auto overbodig voor de dagelijkse pendel.

Kosten versus kapitaal: Een kwestie van lef. Natuurlijk hoor ik de critici al: ‘Het is te duur’, maar laten we de balans eens eerlijk opmaken.

De keuze voor niets doen. De keuze voor lightrail
Economie: Miljoenenverlies door stilstaand vrachtverkeer en te laat personeel. Een aantrekkelijk vestigingsklimaat voor toptalent en bedrijven.

Ruimte: Meer asfalt verslindt kostbare landbouw- en natuurgrond. Compacte, efficiënte stationsgebieden met ruimte voor woningbouw.

Leefbaarheid: Fijnstof en onveiligheid in dorpskernen door sluipverkeer. Rustige dorpen en een snelle verbinding met de stad.

De werkelijke kosten zitten niet in de aanleg van spoor, maar in de stagnatie van onze regio. Als we de ambitie hebben om de ‘Noordelijke poort van de Brainport’ te zijn, kunnen we niet blijven aanmodderen met een infrastructuur uit de jaren ‘70.

De wal keert het schip
De tijd van vrijblijvendheid is voorbij. De filedruk is nu zo hoog dat zelfs de meest verstokte automobilist snakt naar een alternatief. Jan Kerkhof had destijds de visie, maar stuitte op koudwatervrees bij de provincie en het Rijk. Nu de regio letterlijk tot stilstand komt, hebben de huidige bestuurders geen excuus meer om weg te kijken.

Het realiseren van een lightrail op het Duits Lijntje vraagt om bestuurlijk lef. Lef om over gemeentegrenzen heen te kijken. Lef om miljarden te investeren in een project dat pas over tien jaar de vruchten afwerpt. En vooral: lef om de auto niet langer als heilig te beschouwen.

Laten we stoppen met het pleisters plakken op een slagaderlijke bloeding. Trek die plannen van Kerkhof uit de la, zet die visgraat op de kaart en geef Meierijstad de ruggengraat die het verdient. De rails liggen er al; we hoeven alleen nog maar de koers te durven bepalen.

- Wilbert Linders.