150.000 bijen vinden hun thuis op de Noordkade

VEGHEL | Hoog op de Noordkade in Veghel heeft een bijenvolk van zo’n 150.000 bijen een bijzondere plek gekregen. Op voorspraak van Joppe Sprinkhuizen, chef-kok van Sillyfox, Stefan van de Ven en Coen van Zutven vonden de dieren een thuis tegen de buitenzijde van de kas. De eerste verse honing is inmiddels geoogst en wordt bij het restaurant geserveerd op de kaasplank.

Onlangs hulde Sprinkhuizen zich samen met zijn vrouw en twee zoontjes in een heus imkerpak. Samen met een ervaren imker gingen ze naar de bijenkast om voor het eerst honing te oogsten. “Het was een fantastische ervaring”, glundert Sprinkhuizen. “We stonden vlak bij het bijenvolk en zagen van dichtbij hoeveel zorg, geduld en vakmanschap nodig zijn om honing te winnen. Dat maakte veel indruk.”

Chefkok Joppe samen met zijn twee zoons.

Sprinkhuizen geeft toe dat hij het stiekem best spannend vond. “Ik heb het eigenlijk niet zo op kleine vliegende beestjes”, lacht hij. “Je weet van tevoren niet hoe het gaat. Meestal zijn de bijen erg rustig, maar ze kunnen ook onrustig worden. Gelukkig was dat niet het geval. Het verliep heel soepel.”

150.000 bijen
De imker die zorgdraagt voor de bijenkolonie is Peter van der Pol van Imkerij ’t Polleke uit Heeswijk-Dinther. Vanuit de Biesbosch, waar hij op dat moment aan het werk is, vertelt hij telefonisch dat de kolonie op haar hoogtepunt uit zo’n 150.000 bijen bestaat. “Ik ben begonnen met 70.000 bijen, maar ze hebben het de afgelopen maanden ontzettend goed gedaan. Het aantal neemt de komende maanden weer iets af, omdat er minder voedsel te halen valt. Daardoor krijgt de koningin minder te eten en worden er minder eitjes gelegd.”

Een heus imkerpak.

Honingbijen vliegen in een straal van ongeveer drie kilometer rondom hun kast om voedsel, zoals nectar en stuifmeel, te verzamelen. Van der Pol vermoedt dat de Noordkade-bijen vooral de lindebomen in de omgeving bezoeken. “Bijen zijn dol op deze boom en op de geurige bloemen.”

Overwinteren
Als het aan Van der Pol ligt, overwinteren de bijen gewoon op de Noordkade. Daarom heeft hij na de honingoogst suikerwater teruggeplaatst in de bijenkast. “Als ik bij jou de diepvries leeghaal, dan hou je het ook niet lang vol. Nu de honing is geoogst, moeten de bijen iets anders te eten hebben.”

Volgens Van der Pol zijn de bijen slim genoeg om de winterse omstandigheden te doorstaan. “Ze vormen een wintertros om elkaar warm te houden. De buitenste bijen vormen een isolerende laag rond de tros. Dat zijn vaak de oudste bijen. Mocht het extreem koud worden en een deel van die buitenste laag het niet overleven, dan zijn dat de bijen die gemiddeld eerder sterven. De jongste bijen blijven zo gespaard.”

Lokaal verhaal
Bij Sillyfox werken ze graag met ambachtelijke producten. “Het liefst met een lokaal verhaal”, vertelt Sprinkhuizen. “Deze honing is kraakvers én lokaal. Precies wat wij als Sillyfox nastreven.”
De honing is voornamelijk bedoeld voor de kaasplank. Sprinkhuizen: “Het is een perfecte combinatie met onze mooie kazen, maar bijvoorbeeld ook met een kaasbitterballetje. De honing wordt in het rekje aan tafel geserveerd, zodat gasten het verhaal achter het product én de herkomst ervan kunnen beleven.”

Honing in de maak.

Daarnaast biedt de oogst de chef-kok de mogelijkheid om de honing te verwerken in verschillende culinaire creaties. “Bijvoorbeeld in desserts of in de thee. We kunnen er verschillende kanten mee op.”

Smaakpapillen
Het allerbelangrijkste is natuurlijk de smaak. Sprinkhuizen geeft eerlijk toe dat hij niet helemaal onbevooroordeeld is, maar volgens hem stellen zijn smaakpapillen hem niet teleur. “De honing is veel minder zoet dan gewone honing. Je proeft de bloemen die erin zitten. Ook de honingraat eromheen geeft een bijzondere, bijna medicinale smaak. Hartstikke gezond dus”, zegt hij.

Een brug naar de kas
Mochten gasten van Sillyfox het proces van dichtbij willen zien, dan kan dat in de toekomst mogelijk werkelijkheid worden. Er zijn namelijk concrete plannen voor een nieuwe brug tussen het restaurant en de kas waar de bijenkast staat. “We kunnen het verhaal aan tafel vertellen én het straks zelf laten zien. Dat maakt het voor onze gasten extra bijzonder”, vertelt Sprinkhuizen terwijl hij richting de kas loopt.

In deze kas groeien exotische groenten en vruchten.

Onderweg voegt Patrick van Eenbergen zich bij de chef-kok. Hij draagt de zorg voor de exotische groenten en vruchten die in de kas groeien en houdt de ontwikkelingen rond het bijenvolk in de gaten. Van papaja tot limoenkaviaar en van Pawpaw tot de Hand van Boeddha-citroen: het is slechts een kleine greep uit het assortiment. “Er groeit echt van alles”, verzekert Van Eenbergen. “We zijn hier flink aan het experimenteren. Soms lukt iets meteen, soms moeten we zoeken naar de juiste aanpak. Er zit veel werk in, maar het is vooral heel leuk om te doen.” 

‘Heb je iets aan citroengras?’
De een doet het beter dan de ander, maar juist dat maakt het experimenteren zo interessant. “Binnenkort komen er weer nieuwe planten deze kant op. Heb je iets aan citroengras?”, vraagt Van Eenbergen aan Sprinkhuizen. De chef-kok knikt enthousiast: “Ja, heerlijk bij ons dessert met lychee en kaffirlimoen uit de kas van de Noordkade.”