Jaimy (25): ‘Het mooiste is de twinkeling in de ogen van de kids’

VEGHEL | De hemelsluizen braken vlak voor de start van Veghel in Hout open. Ondanks de flinke regenval verzamelden vrijwel alle kinderen zich op tijd in het Julianapark voor de start van het bouwdorp. Ook vrijwilliger Jaimy Maas (25) staat te popelen.

De bijna duizend kinderen die meedoen aan Veghel in Hout vliegen maandagochtend door het park. Vaders, moeders, opa’s en oma’s zijn in groten getale aanwezig om de hutten mee op te bouwen, uiteraard met de nodige hulp van hun kroost. Maas bekijkt het van een afstandje. “Het mooiste aan Veghel in Hout vind ik de twinkeling in de ogen van de kids. De meeste kinderen kijken hier al weken, wat zeg ik, maanden naar uit. En ondanks de regen vanochtend waren er een hoop kinderen al ruim van tevoren bij het Julianapark”, vertelt hij.

Sinds vijf jaar is Maas als vrijwilliger verbonden aan Veghel in Hout. ‘Helemaal geweldig’, vindt de Veghelaar het. Met zijn 25 jaar is hij het jongste commissielid. “Ik ben de eerste die in de 21ste eeuw is geboren”, lacht hij.

Klimtoren
Maas houdt zich bezig met de activiteiten. Daarin krijgt hij een vrije rol. “Ik probeer een zo leuk mogelijk en divers programma samen te stellen”, legt hij uit. “Zo heb ik voor woensdag en donderdag een klimtoren geregeld. Dat kan voor veel kinderen zomaar eens dé hit van Veghel in Hout worden.” Ook schuwt Maas innovatieve ideeën niet. Hij heeft een voorbeeld: “Op donderdagavond introduceren we dit jaar Glow in the Dark Golf.” 

Samenhorigheidsgevoel
Volgens Maas is het vrijwilligersteam een hecht gezelschap. “Dat is onze kracht”, zegt hij. “Het eerste jaar vond ik het best spannend, want ik kende helemaal niemand. Dat gevoel was eigenlijk meteen verdwenen. Ik werd direct in de groep opgenomen. Het is een warm bad.”

Volgens Maas zijn de vrijwilligers de sleutel tot het succes van Veghel in Hout. “We zijn een hecht team, kennen elkaars competenties en weten wat we van elkaar kunnen verwachten. Niemand is te beroerd om even bij te springen als het ergens anders nodig is. Het samenhorigheidsgevoel is enorm.”

‘Tot volgend jaar’
Terwijl Maas op zijn stoel op en neer begint te wippen, is duidelijk dat hij niet langer kan wachten. Hij wil de kinderen helpen. Tot slot legt hij uit wanneer het bouwdorp voor hem geslaagd is: “Als de kinderen bij het afscheid zeggen: ‘Tot volgend jaar’. Dan weet ik dat we het goed hebben gedaan.”

Veghel in Hout wordt in de nacht van donderdag op vrijdag afgesloten met de zogeheten Slaapnacht. Kinderen die dat willen, mogen overnachten in hun zelfgebouwde hut.