In Memoriam Jolanda van Doorn: ‘Een leven in kleur, kunst en onvoorwaardelijke liefde’

‘Een leven geleefd in kleur, kunst en onvoorwaardelijke liefde’

Het zijn de zeldzame, betekenisvolle momenten in het leven die ons dwingen om stil te staan. Als een van de oudste vrienden van Geert mag ik hem al vanaf onze vroege kindertijd volgen. We zagen elkaar opgroeien, de wereld ontdekken, onze eigen wegen kiezen en volwassen worden. Hoewel de dynamiek van het leven ons soms naar verschillende plekken bracht, bleef de basis van onze vriendschap altijd bestaan. Wanneer er door de jaren heen oude vriendjes uit onze vroege buurt overleden, was dat steevast het moment waarop we even contact met elkaar zochten, om herinneringen op te halen en de diepe banden van vroeger aan te halen. Nu het noodlot echter in Geerts eigen thuis heeft toegeslagen, voelt dat contact herkenbaar, maar oneindig veel zwaarder.

Met het overlijden van Jolanda van Doorn verliest de wereld een unieke, krachtige en prachtige vrouw. Maar bovenal verliest mijn oude jeugdvriend de helft van zijn ziel. Geert en Jolanda leefden niet simpelweg naast elkaar: zij versmolten samen tot één brok liefde. Hun band was diep, puur en onvoorwaardelijk, geworteld in een gedeeld leven waarin liefde en kunst naadloos in elkaar overliepen.

Dragende krachten van cultuur en verbinding
Als harmonieus kunstenaarsduo brachten Geert en Jolanda letterlijk en figuurlijk kleur, bezieling en inspiratie naar de gemeenschap. Samen bouwden ze aan een warm en creatief thuis in Veghel, waar ze als de dragende krachten achter Atelier De Schets op de Noordkade werkten. Het was een prachtig, organisch samenspel: Geert met zijn scherpe oog voor techniek en kleur, en Jolanda met haar unieke, warme gave om de creativiteit en bezieling bij anderen aan te wakkeren. Hun kunst was geen werk, het was een rechtstreekse uiting van wie zij samen waren.

Kunstwerk van Jolanda.

Jolanda stond met een open hart en een brede maatschappelijke betrokkenheid in het leven. Ze zette zich onvermoeibaar in voor een mooiere, zachtere wereld. Of het nu ging om haar initiatief voor het regenboogpad aan de Veghelse haven in 2018, als een blijvend symbool voor inclusiviteit, tolerantie en verbinding, of haar latere strijdbaarheid: Jolanda liet overal haar sporen na.

Samen in de storm: De belofte waargemaakt
Toen enkele jaren geleden het hartverscheurende bericht kwam dat Jolanda aan de ziekte van Alzheimer leed, veranderde hun wereld op slag. De koers werd grimmiger, maar hun belofte aan elkaar bleef onwrikbaar. Geert stopte onmiddellijk met werken om er volledig voor Jolanda te kunnen zijn. Vanuit zijn diepste liefde zwoer hij dat hij er in het hele proces van achteruitgang onvoorwaardelijk voor haar zou zijn.

Als vriend en bewonderaar heb ik van dichtbij mogen zien hoe hij die belofte meer dan heeft waargemaakt. Het vraagt een bovenmenselijke mentale en emotionele kracht om te zien hoe het praten, het geheugen en de taal van degene van wie je zielsveel houdt veranderen, en om er dan toch elke dag als een rots in de branding te blijven staan. Wanneer Jolanda iets niet direct begreep, legde Geert het geduldig nog eens uit, zocht haar blik en hield haar handen teder vast. Hij deed het zonder aarzeling, gedreven door een pure, onvoorwaardelijke toewijding.

Jolanda en Geert. 

Samen gingen ze de strijd aan en traden ze moedig en openhartig naar buiten. Jolanda was er trots op dat ze als een van de eersten mocht meewerken aan het onderzoek naar het nieuwe medicijn Donanemab. De ziekte had haar wereld klein gemaakt, tot het moment dat ze de klok niet meer kon lezen en dit uit angst aan niemand durfde te vertellen. Maar de behandeling bracht een sprankje hoop en een wonderbaarlijke ommekeer. Met herwonnen helderheid en een hersteld gezichtsvermogen kon ze vol trots en blijdschap delen: “Ik werd weer blij, blij in mijn hoofd. Ik kon de klok weer lezen.” Dankzij die medische doorbraak won Jolanda kostbare, heldere tijd terug om te bellen, te genieten van haar kleinkinderen en haar passie voor het schilderen weer op te pakken. Ze gaven daarmee niet alleen zichzelf, maar ook talloze lotgenoten een stem en een tastbaar perspectief.

Een waardig en betekenisvol afscheid
Toen de ziekte haar onvermijdelijk begon in te halen, hebben Geert en Jolanda ook die laatste, zwaarste grens samen gedragen. Jolanda besloot de regie in eigen hand te nemen en dit leven op haar eigen voorwaarden te verlaten. Het is een moedig en tegelijkertijd hartverscheurend besluit, genomen in de diepste harmonie die hen altijd heeft gekenmerkt. Ze hebben dit intensieve proces tot de allerlaatste seconde samen gedragen, met dezelfde waardigheid en eenheid waarmee ze ooit samen achter de ezel stonden.

Het is dan ook meer dan symbolisch en diep passend dat we op vrijdag 26 juni om 11.00 uur afscheid van haar nemen op de Noordkade in Veghel (Industry Bioscoop, Zaal 5). Op de plek waar hun gezamenlijke passie lag, waar zij samen jarenlang kunst ademden, creëerden en mensen verbonden, komt de cirkel van haar leven rond.
Jolanda laat een onuitwisbare erfenis na van liefde, kleur, maatschappelijke moed en artistieke bezieling. Een prachtig, gelaagd kunstwerk van een leven dat we voor altijd in onze harten zullen meedragen.

Geert, mijn oude vriend, ik ben er voor je. Nu, tijdens het afscheid op de Noordkade, en in de stille tijd die hierna zal komen. Heel veel sterkte en kracht gewenst aan jou en aan iedereen die Jolanda liefhad.

Namens een vriend voor het leven, Wilbert Linders.