Spruitologie
Column Column Hans van der Wijst 2.626 keer gelezen2026 had voor mij niet beter kunnen beginnen als columnist. Komen we thuis van een weekje weg, vind ik een kopietje van een zelfgeschreven kinderbriefje in mijn Veghelse brievenbus. Kleurrijk en van een creatief geknipt randje voorzien. Wanneer de column later deze week online (Kliknieuws) verschijnt moet u de foto van het meesterwerkje beslist eens bekijken. Beter nog: opnieuw goed lezen! Hier alvast de ongecensureerde ‘platte’ tekst:
Stop de klimaatverandering! daar kun je ook zelf aan mee helpen. Je kunt bijvoorbeeld afval in de buurt opruimen of je verwarming wat lager zeten. Je kan zelf ook dingen bedenken. Het moet natuurlijk wel goed zijn want anders heb je er niks aan. Er smelten veel gletsjers en dat kan ook gevolgen hebben voor mensen. En je kan nog veel meer bedenken.
Groetjes van Elin.
Moest gelijk aan spruiten denken. Waarom? De afgelopen dagen bivakkeerde ons hele gezin in een uíterst slaperig dorpje aan het riviertje De IJzer in de Belgische Westhoek. Gevlucht voor ‘nieuwjaarlijks oorlogsgeweld’ op vaderlandse bodem. Onze familiehond was er blij mee. Denken we. Drie rotjes en een vuurpijltje. Ruím vóór de jaarwisseling. Dat was het wel. Amai! Een week lang liep ik met een dolblije hond (denk ik) door een gebied dat vergeven was van de spruitenvelden. Een prachtige plant, maar die groene bolletjes…niet te vreten. Tussen al die spruitenpracht én -geur (ongetwijfeld medeoorzaak van mijn afkeer van deze koolsoort) dacht ik aan onze eigen spruiten en twee mini-spruiten. Over hún toekomst. Over de invulling van mijn eerste Stadskrantstukje in 2026. Wilde er aanvankelijk met gestrekt been ingaan. Vanwege zo-ge-naam-de feesttradities en de verwerpelijke ‘viering’ ervan. Het hartverwarmende briefje van Elin zorgde echter voor een ommezwaai. Pósitief beginnen. Spontaan aangereikt door een voor mij onbekend kind wiens jeugd onze toekomst mede bepaalt.
Dat 2026 maar het jaar moge worden van het LEZEN. En SCHRIJVEN! Vanaf een zo jong mogelijke leeftijd graag. Zodat ze zin en onzin uit elkaar leren houden. Leren onderzoeken of iets klopt of niet klopt. Zich in andermans meningen leren verdiepen, durven denken, durven twijfelen. Dit delen met hun ouders of andere volwassenen. Kunnen ‘grote mensen’ namelijk veel van leren. Zeker als ze briefjes te lezen krijgen zoals dat van Elin…
‘Dat het maar een goed jaar mag worden voor en door onze spruiten!’
P.s. Als voornemen ga ik in 2026 nog één keer die groene bitterballen proeven...
