Fatbike-nozems

In de zeventiger jaren…het Zwijsen College stond nog bij Moeders gat…zat ik tijdens mijn 7-jarige havo-carrière aldaar vaak bij ramen. Eén oor richting leraren, de ogen soms. Die dwaalden, samen met m’n andere oor, meestal af richting buitenwereld. Helemáál in lokalen langs de Hertog Janstraat. Daar was namelijk de hoofdingang en dús het nodige te zien. Bromfietsen bijvoorbeeld. In die tijd enorm populair. Van Zündapp tot Puch, van Tomos tot Kreidler. 

Mag het graag vergelijken met de fatbikes van nu. Het gróótste verschil: de leeftijd waarop je er een mag berijden. Voor brommers moest je 16 jaar zijn. Voor fatbikes geldt op dit moment geen vaste wettelijke minimumleeftijd. Een grove inschattingsfout. 

Verder is er nu veel meer verkeersdrukte en…tegenstrijdig…minder aandacht van de door administratie geteisterde politie. Ook de sterk afgenomen ‘medewerking’ van veel ouders moet genoemd worden. Met onverzekerd rondrijden als absoluut dieptepunt in de opvoeding. Bij ons thuis werd daar als volgt voor gewaarschuwd: “Als je het óóit in je hoofd haalt op een brommer te gaan rijden zónder verzekering, bedenk dan dat je vader de rest van z’n leven moet werken voor de kosten die ontstaan als jij een ongeluk maakt.” Heeft geholpen. Ben niet verder gekomen dan een verzekerd Vespaatje op m’n negentiende. Liep niet harder dan 35.

Meer dan vijftig jaar geleden werd er verhoudingsgewijs net zo veel gemopperd op brommernozems als op de fatbikers van nu. Er werd in die seventies, net als nu, volop geëxperimenteerd met tweewielers. Ook toen waren er legio scheurneuzen die nog geen 16 jaar waren, hun puberbreinen op ‘standje hard’ hadden staan, ieder gevaar trotserend om de doodeenvoudige reden dat ze het niet zagen. Net als nu die nóg jongere fatbikers. Je ziet hun bikes inmiddels ook al op speelplaatsen van basisscholen verschijnen. Onbegrijpelijk. 

De oplossing lijkt me vrij simpel. En redelijk haalbaar als daar tenminste de juiste politieke wil plús medewerking van opvoeders mee gepaard gaat. Om maar ergens te beginnen dacht ik aan het volgende: Wáár bevinden zich grote concentraties van fatbikes? In ieder geval bij scholen of sportverenigingen. Voor de onderbezette politie een ideale plek om in één keer een heleboel van die scheurijzertjes te controleren. Te snel? Te veel vermogen? Illegale gashendel? Onverzekerd? Dan een boete. Bij herhaling: inbeslagname. Consequent. Dat praat snel rond. 

Geen enkele opvoeder of medemens wil dat kind(eren) iets overkomt. Overspoel ze dus voor eigen bestwil met duidelijkheid, die fatbike-nozems…