
Onderuit schoffelen
Column Column Hans van der WijstMisschien dat trouwe lezers van Stadskrant Veghel me gemist hebben, mogelijk ook niet. Zouden vijf columnloze weken (normaal twee of drie tijdens de zomerperiode) gedachten hebben opgeleverd als: ‘Hebben ze ‘m buitengezet of zo?’ ‘Is ie met de stille trom vertrokken?’ ‘Ziek misschien?’ Of overschat ik nu mijn wekelijkse bijdrage aan dit onvolprezen plaatselijke en regionale medium? Niets van dat alles, beste Stadskrantgenoten. De planning viel zo uit…
Maar ja, vijf weken lang opgekropte en opgespaarde verbazing leverde, behalve een keur van geselecteerde berichten, het volgende probleem op: Waarmee te beginnen? Iets combineren? Politieke kopzorgen en daadwérkelijke kopzorgen bijvoorbeeld? Dat je niet meer tegen zo’n leren voetbalknikker moet koppen omdat het mogelijk hersenletsel kan veroorzaken? Wat meteen zorgde voor een inkoppertje: Zouden veel van de huidige landelijke politici soms gevoetbald hebben en te veel gekopt? Waardoor ze niet veel verder meer kunnen komen dan krantenkoppen. Inhoudsloze prietpraat verkondigen, zoals een gemiddelde betaald voetballer. Gevréten door een groot gedeelte van onze samenleving die óók gevoetbald én misschien te veel gekopt heeft. Op 29 oktober gaan we zien of het aantal ‘hersenbeschadigingen’ verder is toegenomen. Hopelijk wordt die aantasting een halt toegeroepen door allang aanwezige en bewezen goedwerkende ‘medicijnen’ als samenwerking, duidelijkheid, fatsoen. Ben geen CDA’er, maar Henri Bontenbal is een verademing. Om in voetbaltermen te blijven: Elkaar niet ‘onderuit schoffelen’, maar sámenspelen! Waarmee ik aankom bij het nieuws waar ik wéken geleden al op aansloeg, maar vanwege planning niet over kon schrijven: de ingezonden brief van projectleider Openbare Ruimte, John Schuurmans, in deze Stadskrant.
John maakte zich ‘kwaad’ over het feit dat zijn medewerkers in de Openbare Ruimte, die moeten zorgen voor een zo schoon en netjes mogelijke omgeving, vaak als pispaaltje worden gebruikt. Deze uitvoerenden zijn echter zíchtbaar, benaderbaar en dus kwetsbaar. De mensen die hen aan moeten sturen meestal niet. Hulde John, dat je opkomt voor je mensen, maar eigenlijk had dat de verantwoordelijke wethouder of zelfs burgemeester (burgervader) moeten doen. Liefst gezamenlijk. Je hield alle Meierijstedelingen die kunnen lezen een spiegel voor, maar of ze erín durven kijken?
Binnenkort gaat de gemeente een groot onderzoek houden naar de leefbaarheid en veiligheid in Meierijstad. 27.000 inwoners krijgen de kans om aan te geven waar verbeterkansen liggen en op welke gebieden. Dáárin kan en moet onvrede worden aangegeven. Ook over wat goed gaat trouwens. Wat we in Meierijstad zéker niet moeten willen, is goed en goedwillenden ‘onderuit schoffelen’…















