Zakhouderschap

Wat mij als eerste te binnen schoot? ‘Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd’. Een uitdrukking die aangeeft dat je kleine, alledaagse dingen in het leven moet waarderen, omdat ze vaak de basis vormen voor grotere dingen. Wat voor groots bijvoorbeeld? Ik dacht aan Meierijstad’s milieu. Ons gezámenlijke leefgebied van mens en natuur. Best belangrijk toch?

In dát kader bezien veroorzaakte het woord ‘zakhouder’ afgelopen week bij mij wat kortsluiting. Vanwege de werkelijk kleinzielige manier waarop onze gemeente met dat uiterst handige hulpmiddel omspringt. Voor degenen die niet weten wat een zakhouder is: een stevige ring (met een klein, functioneel handvat) die een vuilniszak mooi openhoudt als je er vuiligheid in wilt gooien. Iedere opruimer kent de frustratie die ontstaat als een vuilniszak…zónder zo’n ring…nét op het moment van vuilstorting spontaan sluit. Dus: handig én hygiënisch dingetje!

Ze worden vooral gebruikt door zappers, oftewel zwerfafvalpakkers. In Meierijstad schijnen er zo’n 400 te huizen. Bijzonder betrokken, sociale plaatsgenoten die als pure vrijwilliger(!) rondzappen in een stukje Meierijstad. Voor ons allemaal, onze natuurlijke vrienden en het milieu in het algemeen. De gemeente waardeert dat en stelt daarvoor een soort standaardpakket beschikbaar. 

Grijpertje en zo. Maar…de zakhouder is uit het pakket verdwenen. Vond men ten stadhuize (te) kostbaar. Veghelaar Jos Schraven vond van niet. Ik ook niet. Zo’n ding kost rond de twee tientjes. Keer 400 betekent dat 8000 euro. Waar hebben we het over op een begroting van honderden miljoenen? Jos kaartte de kwestie aan bij B & W, maar kwam vervolgens niet verder dan: ‘Een zapper kan er eentje krijgen, maar moet daar dan wel om vragen’. 

Samenvattend: Veel Meierijstedelingen zal het qua afval aan hun reet roesten. Bermen worden vanuit voertuigen bestrooid met vuiligheid. Massaal geheugenverlies bij jong en oud ondermijnt vuilnisbakfuncties. Sigarettenpeuken vind je óveral. Zwerfafval zorgt voor ergernis bij iedereen. Frappant genoeg zélfs bij veroorzakers ervan. En dan hébben we in Meierijstad plaatsgenoten die daar geheel vrijwillig iets aan willen doen en wordt er van hogerhand zeikerig op hun ‘gereedschap’ beknibbeld. Het kan toch niet zo zijn dat bij die vrijwilligheid in ons aller belang (gezondheid, milieu, opgeruimde gemeente) ‘gesmeekt’ moet worden om een hulpmiddeltje van twee tientjes! Kom op zeg! 

Welke wethouder of boekhouder beslist over die zakhouder? Hier is duidelijk sprake van verkeerd zakhoudersschap. Zo’n hulpmiddel hóórt gewoon in het standaardpakket. Koester de zapper! Het gaat hier om ons lééfgebied verdomme!...

*Deze column verschijnt elke woensdag in de Stadskrant Veghel. Vrijdag werd bekend dat de gemeente alle zappers actief zal informeren dat ze een zakhouder kunnen aanvragen. Hiermee wordt in ieder geval initiatief genomen om zappers van goed materiaal te voorzien. Gezichtsverlies lijkt enigszins voorkomen, maar waarom dat éxtra werk?...