Losse handjes

Wat nou als Lonneke op een racefiets had gezeten? Onthoud deze vraag even…

Kort nadat het kunstwerk Lonneke aan de snelfietsroute F50 Uden-Veghel werd onthuld, liet Veilig Verkeer Nederland (VVN) bij monde van woordvoerster Willemijn Pomper weten dat ze graag had gezien dat kunst en verkeersveiligheid hand in hand gingen. Vond ik díe opmerking (qua handen) al op het ‘randje’, érger was de vervolgzin: “Maar ze fietst met losse handen, dus is dat helaas niet het geval.” Verder benadrukte Pomper nog dat ze het een mooi project vindt, maar dat haar kanttekening opeens wel erg uitvergroot werd. 

In zo’n tijd leven we momenteel Willemijn. Wie louter volgens ‘de letter van de wet’ of ‘letterlijke interpretatie van kunst’ iets uitkraamt, lóópt het risico abstracte denkers over zich heen te krijgen. En qua letters-wet-interpretatie-kunst’, denkt zo’n beetje de hele bevolking vrij abstract volgens mij. Zo denk ík bijvoorbeeld dat standbeelden niet kunnen fietsen, en Lonneke dus niets gevaarlijks doet. Die handjes in de lucht? Zal geen seconde geduurd hebben met zo’n zware bak voor op je fiets. Hop, en klaar was de foto van kunstenaar Florentijn Hofman, die de prent vervolgens gebruikte als voorbeeld voor een spraakmakend beeld: vrolijk, uitnodigend, tegemoetkomend, kleurrijk, fantasie prikkelend. Ik mag hopen dat Hofman dat ook weet op te roepen met de nog volgende beelden. Tussen Veghel en Uden komen langs het snelfietspad tien van die levensgrote kunstwerken staan. 

Wie van ons, Willemijn Pomper natuurlijk ook, heeft níet op een bepaald kinderfietsmoment even beíde handjes snel van het stuur getild en geroepen: “Kijk!...zonder handjes!?” Ouders, begeleiders een kleine hartverzakking bezorgend, maar tegelijkertijd de gedachte oproepend “Wát een zelfvertrouwen!” Of: “Nu kan ie écht fietsen!” Waarna de acrobatische daad meteen ‘begrensd’ werd door een pedagogische: “En nou niet meer doen hè, als ik erbij ben!?” Hier schrijft een vader/opa uit warme ervaring.
Dat Willemijn Pomper zich maar druk maakt over al die papmama’s en pappapa’s die hun papkindjes elke dag met de auto naar school of vereniging brengen. Waarbij die watjes zich op de achterbank TikTokkend vele malen gevaarlijker gedrag laten aanpraten door (onz)influencers. Over vapen, Andrew Tate (létterlijk Tikken én Tokken), online gokken, fatbikes opvoeren, illegaal vuurwerk, eetstoornissen, mooiheidswaanzin etc. Ze uiteindelijk opgevoed worden tot onzekere fietsers. Die een véél groter gevaar in het verkeer vormen dan wat stoere, losse handjes...

P.s. Was er ook commentaar gekomen als Lonneke op een racefiets had gezeten?...