Bananenkunst

Veghel in 2050 een gezellige stad? 

1. Allereerst: Veghel is geen stad. Ook nooit geweest. Ondergebracht in Meierijstad mag daar wat mee geschermd worden, meer niet. Laten we ons bij de feiten houden. Wordt steeds moeilijker de laatste jaren. 

2. Denk aan het kunststukje ‘banaan met ducttape’, onlangs geveild voor 6,2 miljoen dollar, vóórdat je onderstaand verhaaltje over Veghels ontwikkeling leest. 

Heb me afgelopen week kostelijk vermaakt met alle commotie rondom een belerend overkomende architect die met de nodige (onbegrepen) flair een door Architectenbureau Dok ontworpen masterplan voor het centrum van Veghel toe kwam lichten. Haar voordracht leek meer vragen op te roepen dan dat er antwoorden in werden gezien. Wat bleek te ‘steken’, én dus bleef hangen, was het…blijkbaar…belerende toontje van haar betoog. Dat kwam ook in alle artikelen over de bijeenkomst in het bestuurscentrum terug. Vooral de opmerking van VVD’er Albert Dominicus: “U komt belerend over. Wij hebben hier geen minderwaardigheidscomplex!” Grappig, want wie de politiek een béétje volgt, zíet dat de gemiddelde Nederlander juist betutteling wíl! Dat bijna half Nederland stemt op een man die in zijn eentje wil bepalen wat goed voor ‘ons’ is. Er voor zorgt dat andere politici ook steeds minder op inhoud (durven te) communiceren, steeds vaker kiezen voor oppervlakkige buitenkant. Zo min mogelijk hoeven beslissen. Volg de leider!

Die presentatie van Liesbeth van der Pol was natuurlijk van hetzelfde laken een pak: Veel buitenkant. Maakt luisteren lastig. Tenzij je door belering héén kunt kijken. Van der Pol bood wel degelijk aanknopingspunten waarmee ons dorp iets zou moeten: Parkeren en verdere vergroening bijvoorbeeld. De eerste aanzet van retail-goeroe Cor Molenaar…bankjes, bomen, struiken, verlichting…in 2013, heeft ons centrum best wel wat opgepimpt. Het hield de afkalving van het winkelaanbod helaas niet tegen. Dat heeft weer te maken met de invloed van de online-winkels, die bijzonder knap schijnen te weten wat goed voor ons is. Hoe belerend wil je het hebben? Volg het algoritme!

Molenaar heeft ons geld gekost, maar tevens aan het denken gezet. Zie de presentatie van Van der Pol dan ook in die geest. Ook de Noordkade is groot geworden met ‘buiten de doos denken’. Is Stefan van de Ven nooit belerend? Of geweest?

Kom ik terug op die bananenkunst. Wat je er ook van vindt, het gaat erom wat je ermee dóet. Sómmige ideeën, belerend of niet, kunnen best veel opleveren. Het is tegelijkertijd kunst om ook dáár doorheen te kunnen kijken…