Ossjemenou

Moest denken aan Hans Teeuwen bij het lezen van het financiële gemier rondom natuurcentrum De Maashorst: “De kabouters zijn gekomen. De kabouters zijn gekomen om vrede te sluiten, vrede, met de grote mensen. Zwaaiend met hun witte vlaggetjes, maken zij een feestelijke indruk. Maar ík…ben met het verkeerde been uit bed gestapt. Vette pech voor de kabouters!”…

Die ‘ik’ van Teeuwen staat natuurlijk symbool voor het gemeentetje Ossje. Dat trok zich in 2022 terug uit een samenwerkingsverband met Bernheze en Maashorst. Gedrieën subsidieerden ze Natuurcentrum De Maashorst dat al bijna een halve eeuw hun nota bene eígen natuurlijke achtertuin op alle mogelijke manieren promoot. Omdat Ossje, dat garant stond voor ruim een tonnetje euro’s, om ónverklaarbare redenen met die steun stopte, ontstond een gaatje in het begrotinkje. Maashorst en Bernheze waren het snel zat om dat Ossjese tonnetje met z’n tweetjes extra op te moeten hoesten en lieten publiceren: ‘Samen een ton op tafel leggen wordt voor de gemeenten Maashorst en Bernheze een hele kluif’ (kluifjé was passender geweest). En nu leidt dat probleempje misschien wel tot sluiting van het centrum. 

Maar, beste lezers, waar hébben we het eígenlijk over? Een tonnetje euro’s. Drie gemeenten met gezamenlijk meerdere honderden miljoenen op begrotingen. Een trio met bijna 200.000 inwoners. Wat omgerekend zo‘n 0,50 eurocentjes inleg per inwoner zou betekenen. In kabouterland lachen ze om dergelijke investerinkjes. Dat Ossje afhaakte is natuurlijk te triest voor woordjes. Het binnenstadje compleet verbouwen? Geen probleempje. Maar een tonnetje bijdragen aan natuureducatie, bewustwording van wat natuur is en kan betekenen, zit er niet meer aan? Ossjemenou! Bestuurlijke slapjanusjes hebben ze daar! Triestige mensjes natuurlijk. Dat laatste woord neem ik trouwens meteen terug.

Enorme aantallen bezoekers hebben in die bijna vijftig jaar dat boerderijtje op Slabroek…en alles waar het voor staat…in het hart gesloten. Wie met zijn kinderen ooit het kabouterpad heeft bewandeld weet alles van de feestelijke indruk (zie Teeuwen) die natuur op een mens(je) kan maken. Behalve op Ossjese bestuurdertjes. Wie heeft er níet gefietst of gewandeld? Maashorst en Bernheze bogen zich op 22 oktober over het ontstane gaatje in het begrotinkje. Ben benieuwd. 

Ik raad Ossje aan snel tot inkeer te komen. Ingewijden spreken over radicale acties vanuit de kabouterwereld. Het zal zéker niet blijven bij: ‘Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd! roepen, hun witte vlaggetjes ondersteboven hangen of het scanderen van Ossjemenou!...’