In memoriam: Jan Simons
AlgemeenMet verdriet, maar ook met grote dankbaarheid voor zijn lange leven, is er vorige week afscheid genomen van Jan Simons, die 99 jaar werd. Volgens zijn dochter Myriam had hij heel graag de mijlpaal van 100 jaar bereikt, maar het heeft niet zo mogen zijn.
Simons begon zijn loopbaan in 1947 bij de PTT in Veghel, waar hij chef-loketten werd en al snel het vertrouwde gezicht van het postkantoor. Voor velen was hij niet zomaar een postbeambte, maar een vertrouwenspersoon en steunpilaar. In het zogenaamde ‘zweetkamertje’ werden mensen door hem geholpen bij hun geldzaken, altijd met een luisterend oor en een warm woord.
Zijn herinneringen aan de tijd van morsetoestellen, telegrammen en telefonistes waren kleurrijk en levendig. Hij vertelde er graag over: hoe de bestellers nog iedereen en elk adres in Veghel kenden, hoe een morsetoestel hem eens een slapeloze nacht bezorgde en hoe de kwaliteit van de post een zaak van eer was. Voor Simons stond de PTT symbool voor saamhorigheid en degelijkheid – hij sprak er liefdevol over.
Na zijn pensioen bleef de Veghelaar verbonden met de mensen van de post. Hij koesterde de kameraadschap, de toewijding en het gevoel van betekenis dat het werk bracht. De laatste jaren woonde Simons in het Het van Coothhuis waar hij in alle rust nog vele herinneringen met anderen deelde.
Simons was een geliefde echtgenoot van Joke en een trotsere vader hadden zijn dochters Marie-José, Barbara, Yolanda en Myriam zich niet kunnen wensen. Zijn liefde en zorg voor zijn gezin waren altijd voelbaar.
Met zijn overlijden verliest Veghel een markant mens, een verteller en een levende schakel naar een tijd waarin het postkantoor het kloppend hart van de gemeenschap was.
