
Telefoon
Column 55 keer gelezenDe plantmanager van Philips vertelt me graag over zijn komische belevenissen met het personeel. Hij lacht dan zelf uitbundig mee met die malle verhalen. Een paar van die vertellingen bleven me bij. Daarvan hier een verslagje.
Na de beruchte toespraak van ‘De Centurion’ waarin Timmer een meeting voor managers opende met de beroemde tekst: “Ik hoor net dat er te weinig stoelen zijn. Nee mijne heren, er zijn te veel managers,” moesten ze ook hier en bij zijn andere ‘plant’ in Eindhoven een besparingsduit in het zakje doen. Toen de telefooncentrale onbemand raakte door het pensioen van de telefoniste zou daarvoor een dame of misschien een heer worden aangetrokken. Onze plantmanager had echter een superidee. Die portiers zaten zich met zijn tweeën de hele dag stierlijk te vervelen in hun Portakabin. Dus ging de telefooncentrale naar de portiers. Maar die functie-uitbreiding ging absoluut niet zonder slag of stoot. De vakbond werd er zelfs bijgehaald! Met: “Maar mannen, het is maar tijdelijk hoor. Een paar weekjes maar”, suste hij de zaak. Twee maanden later wierp hij een balletje op. Er was een sollicitante geweest voor de vacante functie, jokte hij. En toen waren de rapen helemaal gaar. Ging dus niet door want de portiers vonden het bij nader inzien toch een heel leuke afleiding. En vanaf toen, waag het eens! Die telefooncentrale bleef hun privilege! Bij dit verhaal stond de verteller dan hartstochtelijk te lachen.
Na het vertrek van de bedrijfspostbode bracht hij heel ondeugend ook die taak onder bij de twee portiers. Het hele bedrijf door post en pakketjes bezorgen.
“Ja hé, daar zijn wij hier niet voor aangenomen!”
De hele klimbim herhaalde zich. “Rustig nou maar mannen. Het is maar voor een paar weekjes.” En ook hier was de commotie groot toen hij speelde dat het teruggedraaid zou worden. Na een paar maanden was er geen weg terug meer.
Nog een verhaaltje over een ondeugende jonge ingenieur die aantoonde dat de ingewikkelde bestelprocedures van de meest eenvoudige zaken verspilde energie waren. Bij een bestelling van potloden ging die schriftelijke aanvraag naar boven en kwam vervolgens in stappen met een flink aantal handtekeningen voor akkoord terug. Dus bestelde hij schriftelijk 13.000 dubbelloops condooms. En jawel hoor, akkoord met maar liefst dertien handtekeningen!
Natuurlijk moest ik ook wat verhaaltjes over mijn belevenissen vertellen die hij dan vaak schaterlachend aanhoorde. Hij bleek een hele fijne klant die zelfs af en toe kleine cadeautjes voor Saskia en mij meebracht.
Goede herinneringen aan hem en aan zijn eeuwige gulle lach!
- Leo van der Heijden uit Veghel schrijft wekelijks een column over gebeurtenissen uit zijn leven.















