Hulpdocent

De man geloofde niet in spoken zei hij. “Maar bij het stoplicht in Son, daar spookt het! Telkens als ik daar stop slaat mijn BMW 525i af en krijg ik hem niet meer aan de praat. Hulp vragen om dat ding aan de kant te duwen en tien minuten later doet hij het weer. Maar dat doet ie alleen bij het stoplicht in Son. Elke keer!” 

Met zo’n boodschap is een storing zoeken natuurlijk een crime. Even op en neer naar het beruchte stoplicht is ook geen optie. Na een eerste niet zo succesvolle poging om dit probleem te tackelen ging ik met de chef werkplaats om de tafel. Brainstormen! 

“Wat kan hier toch aan de hand zijn?” 

In zo’n geval doorliepen we step-by-step het hele circus. Plotseling zei de chef: “Het lijkt wel of het brandstoffilter dichtslaat of zo... Zou het dat misschien kunnen zijn?” 

Technisch onverklaarbaar maar proberen voor die paar tientjes. En…opgelost! Iedereen blij!

Wie met techniek te maken had werd geregeld bijgeschoold. Dat was niet alleen nuttig maar ook leuk. Die cursussen begonnen altijd met een halfuur bijpraten na de vraag van de docent: “Nog gekke dingen meegemaakt onlangs?” 

Moeizaam kwamen de verhalen op gang maar daarna was het heel interessant en vooral nuttig om te horen wat er allemaal leefde. Het woord ‘commerciële garantie’ viel. Ik, nooit van die uitdrukking gehoord, stelde daarop de vraag wat dat inhield. De docent gaf een ‘case’ als voorbeeld.  “De man kocht een nieuwe 735i. Hij reed om de andere week voor zaken naar Italië. Na 200 km stopte die auto. Na een kwartiertje…”

Alles is gedaan om een oplossing te vinden. Het inspuitsysteem met de besturing, de ontstekingsunit, alle elektronica is vervangen zonder resultaat. Hier speelt ook mee dat het resultaat van zo’n ingreep moeilijk is te controleren. Ga maar eens 200 kilometer rijden om vast te stellen of het nu opgelost is. De bom barst als de auto in Zwitserland in een tunnel stilvalt. Je begrijpt wel wat dat betekent. De eigenaar heeft vervolgens dat ‘ding’ bij de dealer geparkeerd, hem de sleutels toegeworpen met de boodschap: Ik wil hem nooit meer zien! BMW heeft toen de portemonnee moeten trekken om het de dealer mogelijk te maken zo’n jonge auto in te kunnen ruilen.”

“O? dat is commerciële garantie!” Geprikkeld nieuwsgierig stelde ik de ondeugende vraag wat er vervolgens gebeurde met die auto? “Werd daar misschien een ander ‘slachtoffer’ voor gezocht?” 

Lachende medecursisten natuurlijk terwijl de docent een zuinig gezichtje trok, maar hij zweeg!

Ik twijfelde wat ik zou doen. Aanbieden om dat soort probleemgevallen bij ons te brengen? En daarbij het risico lopen om grandioos op de bek gaan als het bij ons opgelost probleempje in een ander geval eens niet het filtertje zou zijn? Nee, dan toch maar meteen de oplossing van het mogelijke probleem aanreiken. “Brandstoffiltertje!” 

De reactie van de docent: “Dat bestaat niet.”

Wat ik daarna deed heb ik nog een paar keer tijdens cursussen geflikt. Misschien wel hartstikke brutaal maar ik stapte naar voren en ging voor het klasje staan. 

“Mijne heren, als zich zoiets voordoet, aarzel dan niet en vervang dat stomme filtertje. Wat kan je gebeuren voor dat tientje.” 

Ik ging weer zitten, de docent met een zuur gezicht achterlatend. 

Een technische cursus zo ongeveer een jaar later. Tijdens het eerste halfuurtje uitwisseling onder het kopje ‘onlangs meegemaakt’ vroeg de docent op het laatst of wij het verschijnsel, “een auto stopt er spontaan mee na bijvoorbeeld 20, 100, of 200 km”, kenden. Verdomd zeg, mijn lesje autotechniek! En hij vertelde het terwijl ik voor zijn neus zat en hij nog verdomd goed wist dat ik brutaal voor zijn klasje had staan oreren. Of was het bedoeld als een verhuld compliment?

Het kan natuurlijk ook zijn dat hij bij de boys van de technische dienst van BMW met de eer, onze eer, is gaan strijken.

- Leo van der Heijden uit Veghel schrijft wekelijks een column over gebeurtenissen uit zijn leven.