Klotebevers!

Wát een weekend. Magnifique! Allerlei combinaties van gedachten en woorden vloeiden maandagochtend als vanzelf via mijn vingertoppen richting toetsenbord. Schaduw en herkenning. Bomen en zien. Temperatuur en temperament. Koelte en warmte. Dat laatste letterlijk én menselijk bedoeld. Elkáár zien en elkaar zíen. De onvoorstelbare kracht van SAMEN.

Ik zie je! was het thema bij Fabriek Magnifique (FM). Positief en noodzakelijk. Tegelijkertijd las ik ook berichtgeving over zorgen voor de toekomst. Die worden namelijk ook…gezien. Of dit concept nog wel overeind te houden is? Zoals bijna altijd gaat het dan vooral over geld. Waar voorheen nogal wat Veghelse ondernemers, hier geboren en getogen of al langdurig gevestigd, betrokken hun portemonnee trokken, schijnt dat de laatste jaren af te nemen. Vanwege globalisering, directies die geen binding (meer) met Veghel hebben, PR- en reclamebudgetten die anders worden besteed. Da’s echter ‘gokken’ met het welzijn van zo’n 50.000 werknemers in Meierijstad! Ga ik uitleggen:

We hebben het bij FM over een ‘begrotinkje’ van circa drie ton! Dat is met duizenden bedrijven, waarvan een flink aantal héle grote, toch gemakkelijk bij elkaar te harken? Bovendien bestaat ruim een ton uit subsidie. En hoe belangrijk is het om ’s maandags ná FM zo’n 50k werknemers óveral in Meierijstad blij op hun werk te zien komen? De mond vol over alles wat ze gezien, gehoord en gedaan hebben? De arbeidsproductiviteit piekt gegarandeerd! Moet sponsoren toch als muziek in de oren klinken? Én…zo blijf je ook de ónmisbare bijdrage van talloze vrijwilligers steunen. Win-win.

Was het alleen maar hosanna van vrijdag- tot en met zondagavond? Tuurlijk niet. Zo werd opnieuw pijnlijk duidelijk dat een festivalistische verbinding tussen Veghel Centrum en de Noordkade lastig blijft. Ondanks lichtpuntjes (dassenkunst Heilig Hartplein, opblaasmuseum bij Klondike) was het met enkele lachspiegels en een versierd Fiatje een saaie, bloedhete tocht van het centrum richting Noordkade.

Kom ik uiteindelijk uit op bomen. Hopelijk heeft íedere bezoeker van FM gezíen, gevoeld én dus ervaren hoé belangrijk bomen (natuur) in onze leefwereld zijn. Wedden dat zich in het bomvolle (wánt schaduwrijke) Julianapark de nodige klimaatverandering-ontkenners bevonden? Zouden die zich achter de oren hebben gekrabd? Wat nu als dit de koudste zomer van de rest van ons leven blijkt te zijn? 

En hoe wrang is het dan te moeten constateren dat een in wezen nuttig dier in zijn instinctieve strijd tegen dreigende droogte (!) die mooie, oeroude, schaduw leverende plataan achter de bieb aan z’n eind heeft geholpen?

Klotebevers…