
50CC
Algemeen 169 keer gelezenSinds mijn zestiende verjaardag was ik bezeten van de Kreidler Florett. En wat me boeide was techniek waaronder het illegale opvoeren. Mijn Kreidler had een reputatie: snelheid! Regelmatig werd ik uitgedaagd door totaal onbekenden. Dat monde uit in die wens om lid te worden van de NMB, de Nederlandse Motorsport Bond, die overigens niet meer bestaat en is opgegaan in de KNMV.
Een dringend advies van die club was het behalen van een motorrijbewijs. Dat examen was een peulenschil omdat er in die tijd afgereden kon worden met een of ander scootertje.
Hoe die absurde situatie mogelijk gemaakt werd leg ik hier even uit.
De fiets als uitvinding doorliep een razendsnelle technische ontwikkeling, van loopgeval tot rijwiel met luchtbanden, kettingaandrijving met trappers. Daar moest de verkeerswet op aangepast worden met een goede omschrijving van het vehikel.
In die wet stond onder andere vermeldt dat het apparaat twee wielen had. En toen een luie fietser er een motortje onder hing moest de wet aangevuld worden. Rijwiel met hulpmotor stond er toen.
Vandaar dat de Nederlandse uitvoering van alle bromfietsen wettelijk voorzien werden van nutteloze trappers. Het moest want het stond, over het hoofd gezien, in de wettelijke omschrijving. En zo’n kinderachtig scootertje? Daar konden ze geen trappers onder kwijt dus viel het noodgedwongen onder de motorfietsen! Dus een motorrijbewijs was verplicht om zo’n ding te mogen rijden. Hoe haal je het in godsnaam in je hoofd! Kwam voor mij uitstekend uit voor het behalen van mijn motorrijbewijs.
Je zou verwachten dat door deze kromme redenering de wetgever slimmer is geworden. Maar nee, zie de worsteling met de wetgeving ten opzichte van de in mijn ogen een rijwiel met hulpmotor, de E- bike en de Fat-bike! Ze rijden mij soms bijna van de sokken als ik me op mijn conventioneel fietske op het rijwielpad verplaats. De problemen stapelen zich op.
Terug naar mijn racerijambities. Daar stopte ik op een bepaald moment toch maar mee als nummer 96 (handig als je over de kop gaat, zelfde nummer) vanwege zelfkennis. Nooit ben ik met dat machientje gevallen en toch begreep ik dat ik gevaar begon te lopen. Vooral toen de volgende stap (naar de 125 cc) steeds dichterbij kwam. Stoppen hiermee dus!
Wanneer ik een aantal jaren daarna mijn vakdiploma autobedrijf moet halen, destijds verplichte eis, zit ik tijdens het mondeling examengedeelte tegenover de examinator en de gecommitteerde. Dan krijg ik als vraag twee de werking van de tweetaktmotor te beschrijven.
“Wordt niet meer toegepast in auto’s, je moet het wel weten!” Aha, mijn stokpaardje!
“De conventionele of van de moderne theorie?”
De wenkbrauwen van de heren gaan omhoog bij die vraag! Eerst dan maar de conventionele waarna de vraag kwam: “En de moderne?” Beiden trapten ze erin want tijd was mijn wapen geworden.
Hier kwam het onderwerp uitstootsnelheid uitlaatgassen, resonantie, reflectie-uitlaten, koppel en toerental en wat dies meer zij ter sprake. De heren waren geboeid door mijn betoog en Tuut, de zoemer ging!
Met de boodschap dat ze zich door mij, wat tijd betrof, te pakken genomen voelden kreeg ik een compliment van de heren.
“Hebben vandaag iets gehoord wat totaal nieuw is voor ons. Dank voor jouw uiteenzetting!”
Nee hoor, dat was niet uit de duim gezogen. Mijn technische promotor in de 50 cc racerij was Martin van de Ven uit Veghel, destijds student Germaanse talen. Hij maakte vriend en vijand gek met zijn onlesbare honger naar kennis over de uitstroom- en snelheden van gassen van de tweetakt motor. Daartoe zocht hij zelfs contact met hoogleraren op dat gebied om hierover te kunnen brainstormen. Zelfs TNO werd door Martin bestookt met vragen. En hij hielp me met het sneller maken van mijn racertje, de ‘Marace’!
Daar kwam dus mijn kennis van de tweetactmotor vandaan!
Helaas ben ik Martin uit het oog verloren. Op internet gezocht maar deze mijnheer is spoorloos voor mij. Jammer! Als iemand weet waar hij gebleven is dan graag hier een reactie achterlaten svp!
- Leo van der Heijden uit Veghel schrijft wekelijks een column over gebeurtenissen uit zijn leven.















