Failliete sloopbedrijven

Verheug me nu al op volgende week woensdag. Stempas in de binnenzak. ID-kaartje bij de hand. Waar ik helaas niet lachend op mag staan. Heb me echter voorgenomen glimlachend binnen te komen, gevolgd door een welgemeend ‘Goejjemorrugu!’ Deze bewuste kiezer meldt zich. Nog wel even langs het tafeltje waar plaatsgenoten controlerend, vriendelijk en punctueel werk uitvoeren. Best zwaar trouwens als je de hele dag ID-kaarten met neutrale gezichten moet vergelijken met een sterk wisselende werkelijkheid. Bovendien is de vaak wat troosteloze omgeving waarin hun inspecties moeten worden uitgevoerd ook niet sfeer bevorderend. 

Dús…ik kom vriendelijk binnen, denk aan het democratisch feestje waar ik deel van uit mág maken. Samen met de stemlokaalmedewerkers natuurlijk! Reken maar dat ik het ze ‘moeilijker’ ga maken door lachend langs die tafels te lopen. Hopend op een compliment als: ‘U ziet er veel vrolijker uit dan op uw ID’. Waarop ik dan mógelijk antwoord: ‘En, bevalt het?’ Om tenslotte bij de gegarandeerd positieve reactie (fatsoen én veiligheid voor alles) gevleid een officieel stembiljet te mogen ontvangen. Hierna zal mijn kordate loop richting stemhokje tussen die schotjes ongetwijfeld worden gevolgd door gefrot met dat belachelijk grote stembiljet. Symbool voor de huidige staat van Nederland die, in dit geval bijna letterlijk, uit de hand ‘loopt’. Ik troost me met de geruststellende gedachte dat Meierijstad tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2026 mag ‘experimenteren’ met een A-4 exemplaar. Ben nu al voor definitieve invoering.

Vrolijk kleur ik vervolgens het door mij alláng gekoesterde bolletje en probeer het enorme stuk papier weer enigszins in oorspronkelijke grootte te krijgen. Het moet namelijk nog in de gereedstaande kliko. Mét gleuf, anders zou die klep telkens omhoog en omlaag moeten. Geklepper dat de concentratie van de medewerkers verstoort. Blijf zo’n ‘afvalbak’ voor democratische keuzes overigens wat tegenstrijdig vinden. De praktische gedachte erachter…d’r zitten wieltjes onder…snap ik. ‘Fijne dag verder. Houdoe!’ 

De rest van de dag probeer ik op de hoogte blijven van ons stemgedrag. Hopend dat zoveel mogelijk mensen gaan stemmen. Niet zeuren, maar kíezen! Liefst op partijen die een wil tot SAMENwerking hebben. Zodat verdere afbraak ons bespaard blijft. Intens hopend op het naderende failliet van politieke sloopbedrijven die slechts renderen bij puin(hopen). 

Theo Maassen zei ooit (2012, vrij vertaald):‘Vroeger had je politici die dromen schetsten. Die plannen hadden om ze te verwerkelijken. Nu heb je vooral politici die nachtmerries schetsen. En alleen plannen hebben om nachtmerries te voorkomen...’