De Promillikantjes trekt na drie decennia de stekker eruit: ‘Je wil geen slap aftreksel van jezelf worden’

VEGHEL | Na drie decennia vol kleurrijke optochten en talloze overwinningen valt het doek voor cv De Promillikantjes. Wat ooit begon als een vriendengroep groeide uit tot een vaste waarde in de regio. Toch is het mooi geweest en daarmee komt een tijdperk ten einde.

De Promillikantjes mogen met recht een begrip worden genoemd binnen de Veghelse carnavalsgeschiedenis. 31 jaar geleden deden ze met het nummer Eens een libro always een libro voor het eerst mee aan het Loeiersfestijn. “We vierden als vriendengroep van een man of tien à vijftien ieder jaar carnaval, maar veel verder dan biertjes drinken en de optocht kijken kwamen we niet. Dat vonden we eigenlijk best jammer en daarom besloten we mee te doen aan het Loeiersfestijn”, vertelt Susan Guns (49), de laatste voorzitter van carnavalsvereniging De Promillikantjes.
“Het was geen hoogstaand liedje. Uiteindelijk werden we laatste en kregen we de aanmoedigingsprijs. De jury vond het namelijk wel leuk dat we meededen.” Deze aanmoedigingsprijs was niet aan dovemansoren gericht. Ook in de jaren daarna deed de vereniging trouw mee. In 2007 wonnen ze met het nummer Oh het Loeiersfestijn voor het eerst. Dat kunstje herhaalden de Promillikantjes in 2010 met Bijna Carnaval.

Ereplaatsen
De liefde voor carnaval bleef groeien en 22 jaar geleden besloten de Promillikantjes voor het eerst een wagen te bouwen. “Er heerste bij ons het gevoel dat we graag iets terug wilden doen voor Kuussegat. Meedoen aan de optocht leek ons fantastisch.” En zo geschiedde: in 2003 reed de eerste Promillikantjes-wagen door de Veghelse straten.
Een traditie was geboren, en wat voor één. In de jaren die volgden werd de wagen van CV De Promillikantjes steeds imposanter en mooier. Dat bleef niet onopgemerkt. Vanaf 2008 werden de ereplaatsen aaneengeregen, vaak met de eerste prijs. “We zijn elf keer eerste geworden in Veghel en Zijtaart en drie keer in Eerde. Volgens mij waren ze in Eerde wat minder van ons gecharmeerd, want daar kozen ze vaak voor een andere winnaar”, lacht Guns.

Susan Guns is de laatste voorzitter van carnavalsvereniging De Promillikantjes. 

De mooiste wagen die de Promillikantjes bouwden, is volgens de Veghelse Het Drakenbal met Carnaval uit 2014. In dat jaar won de vereniging alle prijzen waar ze aan de start verscheen. “Ook in Erp, al hebben we daar maar drie keer meegedaan. Dat had niet met de Erpenaren te maken, maar met logistieke redenen. Onze wagen paste niet onder de stoplichten door.”
Het aantal praalwagens loopt vrijwel overal terug. Guns legt de vinger op de zere plek: “Er zijn bijna geen bouwlocaties meer te vinden. Als je echt een grote, mooie wagen wil bouwen, ben je daar minimaal zes maanden mee bezig. Het is bijna onmogelijk om voor zo’n periode een leegstaande schuur of loods te vinden. Bovendien lopen de kosten, zoals stroom en bouwmaterialen, ieder jaar verder op. Het doet mijn carnavalshart pijn.”

Ledenstop
In de hoogtijdagen voerde de Veghelse vereniging zelfs een ledenstop in. “Honderd leden vonden we genoeg. Niet iedereen kende elkaar even goed, maar er was altijd een onderlinge band”, vertelt Guns. “Iedereen had overigens een eigen taak en droeg bij aan het bouwen van de wagen. Het is bij ons nooit mogelijk geweest om jezelf in te kopen.”
Jarenlang kleurden de Promillikantjes het carnaval in de regio. Toch valt na 31 jaar het doek voor de Veghelse carnavalsvereniging. Guns vertelt dat ze met opgeheven hoofd afscheid nemen. “In 2023 hebben we voor het laatst een wagen gebouwd. We hadden nog zo’n 22 leden over, waarvan maar een stuk of vijf bouwers. Dat is te weinig om een grote en spectaculaire wagen te bouwen.”

De wagen van 2014, volgens Susan de mooiste van allemaal.

Door de jaren heen zijn er meer leden gestopt dan erbij kwamen, zeker tijdens de coronajaren en in de nasleep daarvan. De 49-jarige Guns vervolgt: “Een hoop leden ging iets anders doen en daarnaast zijn we een stukje ouder geworden. Leeftijd speelt ook een rol, daar hoeven we niet geheimzinnig over te doen”, lacht de laatste voorzitter van de Promillikantjes.

‘Geen slap aftreksel’
Daarom is besloten definitief de stekker eruit te trekken. Doorgaan op halve kracht of als loopgroep, daar voelen de Promillikantjes niets voor. “Je wil geen slap aftreksel van jezelf worden. Jarenlang waren wij een van de blikvangers tijdens de optochten, voor minder doen we het niet. Daarom is dit een mooi moment om ermee te stoppen.”

De laatste wagen van de Promillikantjes was een pareltje.

Natuurlijk vinden de overgebleven leden dat jammer, maar er is ook plaats voor berusting. “Het is mooi geweest. We hebben het al die jaren met heel veel liefde en plezier gedaan”, zegt Guns. “CV De Promillikantjes gaat de geschiedenisboeken in als een actieve en bruisende vereniging. Dat is precies wat we de afgelopen 31 jaar zijn geweest. Ik kijk er met ontzettend veel plezier op terug.”