Van Nederland naar Spanje: Nino en Lola bouwen met Casa Lela aan hun grote droom

JEREZ DE LA FRONTERA | Tijdens hun eerste date in mei 2024 werd er hardop gedroomd: hoe gaaf zou het zijn om samen een boetiekhotel in het buitenland te openen? Twee jaar later is die droom werkelijkheid geworden voor Nino van Herpen (31) uit Heeswijk-Dinther en Lola Fick (31) uit Den Bosch. Dat ging niet zonder hobbels en tegenslagen, maar inmiddels zijn de deuren van Casa Lela in Jerez de la Frontera een paar weken geopend. 

Wat begon als een grapje aan een tafeltje bij Eetbar DIT, is uitgegroeid tot een stijlvol boetiekhotel onder de Spaanse zon. Stadskrant Veghel bracht samen met vier vrienden een bezoek aan Casa Lela en trof er een prachtig verblijf aan, gerund door twee levensgenieters en geboren positivo’s.

‘Hola, amigos’
Wanneer we met onze huurauto de nauwe straatjes van Jerez de la Frontera doorjakkeren, vertelt Nino door de telefoon dat we de auto gerust in de straat kunnen parkeren. Het is immers bijna middernacht en dus rustig op straat. Wanneer we Calle Juan de Torres indraaien op zoek naar Casa Lela, zwaait er ineens een grote poort open. Nino en Lola verschijnen breed lachend in de deuropening. “Hola, amigos”, roepen ze in koor.

Brabantse gezelligheid in de patio van Casa Lela. Met uiterst rechts Nino en Lola.

Een paar minuten later zitten we met z’n allen op het sfeervolle binnenpleintje aan de sherry, charcuterie en huisgemaakte tortilla. Nino kennen we al jaren, bij Lola voelt het vanaf minuut één alsof dat ook zo is. We voelen ons direct thuis. Omdat we met zijn vijven zijn, hebben we drie tweepersoonskamers geboekt. De kamerprijzen liggen tussen de 120 en 140 euro per nacht en alles is vooraf betaald.

Sherry
Na heerlijk te hebben geslapen start de ochtend met een potje padel. Daarna duiken we al snel Jerez de la Frontera in om vooral veel te eten en te drinken, een ritueel dat de hele vakantie vakkundig in stand wordt gehouden.

Jerez de la Frontera is een rauwe, ongepolijste en gezellige stad met zo’n 215.000 inwoners, vergelijkbaar met Tilburg. In tegenstelling tot steden als Málaga en Valencia is Jerez een stuk minder toeristisch. Als toerist voel je je er echter wel direct welkom: de inwoners zijn vriendelijk en behulpzaam. Het zonnige weer maakt het plaatje compleet.

Lola en Nino genieten van La Feria del Caballo. 

De stad staat bekend om haar sherry en flamenco. Een rondleiding door een sherrybodega met een proeverij is dan ook zeker aan te raden, bijvoorbeeld bij het centraal gelegen Fernando de Castilla. Vanuit Casa Lela loop je de straat uit en sta je binnen no-time tussen de sherryvaten.
Een flamencoshow bezoeken in Jerez voelt bijna als een verplichting. Er is volop keuze en vrijwel elke avond kun je wel ergens terecht voor een authentieke voorstelling.

Waar komt de naam Casa Lela vandaan?
“De naam Casa Lela is een ode aan alle grootmoeders in de wereld. In Spanje wordt een oma vaak lela genoemd (afgeleid van abuela, wat oma betekent). In alle kamers hangen foto’s van oma’s, waaronder een aantal van die van ons”, leggen Nino en Lola uit.
Nino’s oma stond bij iedereen bekend als Lela. Iedereen was welkom bij haar in Schijndel. Er was altijd eten, drinken en een boel gezelligheid. “Een oma die altijd klaarstaat voor haar kleinkinderen spreekt veel mensen aan. Dat warme, vertrouwde gevoel willen wij oproepen.”
Alle socialmedia-uitingen worden gedaan alsof een oma je toespreekt. “Bij je oma word je altijd in de watten gelegd. Precies dat is wat wij ook willen doen,” besluit het tweetal.

Eén groot avontuur
Vanaf minuut één voel je je thuis bij Nino en Lola. De gastheer en gastvrouw doen er alles aan om het hun gasten naar de zin te maken, en dat terwijl er ook gewoon wordt verbouwd. Af en toe is het nog een beetje behelpen: zo valt de stroom uit wanneer mijn kamergenoot zijn haar probeert te föhnen. Hij steekt zijn wilde haardos om het hoekje: “Nino, volgens mij is de stroom eruit geklapt...?” De gastheer komt aangesneld en loopt richting de stoppenkast. “Komt goed, amigo!”, roept hij. Twintig seconden later vult het geruis van de föhn de slaapkamer.

Een van de sfeervolle kamers.

Nino heeft de afgelopen maanden wel voor hetere vuren gestaan. Zo moesten er ineens veertig kozijnen worden aangeschaft, waren er talloze lekkages en moest de elektra opnieuw worden aangelegd, terwijl de muren al waren gestuct en geverfd. “We hebben alles moeten openbreken. Zonder aannemer overigens, want die was met de noorderzon vertrokken”, lacht hij.

Op de dag van de opening zette Nino de douche aan in één van de kamers. “Het water kwam via het cement bij de wc eruit, in twee verschillende kamers. Onze loodgieter, die tevens elektricien was, bleek geen van beide te zijn. Wel een beunhaas die vroeger een kroeg had. Je kan dan heel boos worden, maar daarmee los je het probleem niet op. We hebben nieuwe bouwvakkers gevonden en het is gelukkig goed gekomen.” Lola knikt: “We hebben het beleefd als één groot avontuur. Heel eerlijk? Ik zou het zo weer doen. Het is overigens ook een goede relatietest geweest. Als je al deze tegenslagen overwint, kun je alles aan.”
Een fijne bijkomstigheid is dan dat Nino vloeiend Spaans spreekt, zijn moeder is namelijk Spaans. Lola volgt op haar beurt Spaanse les.

Gezelligheid in de binnenstad.

Doucheputje
“Dit is ook mooi wat ons nu weer overkomt”, klinkt het sarcastisch. Hij pakt een sigaartje en neemt plaats aan tafel op de patio. “Het doucheputje van de laatste kamer ligt een stuk hoger dan de tegelvloer. Dat betekent dus dat het water niet wegloopt. Niet heel chill.”
Lola heeft zich inmiddels ook bij het gezelschap gevoegd. “Overmorgen is deze kamer voor het eerst verhuurd, dus we moeten nog even aan de bak. Kom, Nino.” Ze knikt richting boven. Hij lacht en loopt achter haar aan: “Vale!“
Twee dagen later, net op tijd voordat de gasten bij Casa Lela arriveren, is het euvel opgelost. De moeder van Lola is samen met een vriendin ook in de stad. Met een beetje hulp van dit tweetal ziet de vierde kamer er picobello uit.

De gezellige patio van Casa Lela. 

Nino vertelt dat ze dromen van nog twee suites, een gemeenschappelijke sherrybar en op den duur een zwembad, plus nog acht appartementen. Om dat te bewerkstelligen is het pand van de buren inmiddels opgekocht. Maar voordat ze daaraan beginnen, zijn ze druk met hun eigen woning, gelegen op hetzelfde perceel. “Sinds een week koken we niet meer op een campingtoestel. We hopen dat ons huis over ongeveer een maand af is”, zegt Nino. “De twee extra suites en sherrybar moeten begin volgend jaar klaar zijn. Het zwembad en de appartementen zijn echt een langetermijnproject. Denk aan een jaar of vijf.” Lola vult lachend aan: “We zijn all-in gegaan, dus er moet eerst geld verdiend worden.”

Stadskrant Veghel bezoekt Casa Lela en trof deze bijzondere Paint-spiegel aan. 

Goocheltruc
Tijdens onze laatste avond drinken we samen met Nino een biertje in de stad. Stuk voor stuk komen we tot de conclusie dat het ongelooflijk stoer is wat Nino en Lola doen. Ze hebben zich in een avontuur gestort, zonder te weten of het goed zou aflopen. “Als het niet was gelukt, waren we toch gewoon terug naar Nederland gekomen”, antwoordt Nino. Hij neemt een teug van zijn biertje. “Maar het is goed gekomen, en alles wat nog moet gebeuren komt ook goed. Ik ken trouwens nog een leuke goocheltruc. Zal ik die even doen?”

Het avontuur van Nino en Lola is vrijdag 5 juni te zien bij Ik Vertrek op NPO 1. Meer informatie over Casa Lela is te vinden op www.casalelajerez.com.