Jan Goijaarts neemt afscheid: ‘Ik heb eigenlijk niks met politiek’

Jan Goijaarts (CDA) heeft bekendgemaakt dat hij zich na de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 niet opnieuw beschikbaar stelt als wethouder. Na twaalf jaar wethouderschap vindt de Veghelaar het mooi geweest.

Hoewel de motivatie er bij de 66-jarige Goijaarts nog altijd is, heeft hij besloten om een stapje terug te doen. In totaal is de Veghelaar twaalf jaar wethouder geweest. Eerst tweeënhalf jaar in Veghel en daarna negenenhalf jaar in Meierijstad. In die periode ontpopte hij zich tot een geliefde wethouder. Voordat Goijaarts wethouder werd, was hij lange tijd werkzaam als logistiek manager bij Mars. Stadskrant Veghel sprak uitgebreid met Goijaarts over twaalf jaar wethouderschap, de kritiek die daarbij komt kijken, het samenwerken met college en gemeenteraad en hoe hij de geschiedenisboeken ingaat.

Hoe bent u in het wethouderschap ingerold?
Lachend: “Dat is een bijzonder verhaal. Ik werkte bij Mars en was totaal niet politiek geëngageerd. Laat staan dat ik bezig was met wethouder worden. Totdat ik op de Markt in Veghel werd aangesproken door CDA’er Ben van de Meerakker. Hij vroeg naar mijn politieke voorkeur. Ik stemde trouw op het CDA, maar dat was het wel zo’n beetje. Sterker nog, ik had helemaal niets met politiek. Dat heb ik Ben ook eerlijk verteld. Toch nodigde twee CDA-bestuursleden me vlak daarna uit om eens koffie te drinken. Vervolgens ben ik een keer aangeschoven bij de fractie en een commissievergadering. Uiteindelijk heb ik gezegd: ‘Oké, zet mij maar op de lijst’. Zo ben ik in 2010 in de Veghelse gemeenteraad terechtgekomen.”

Toen is het vrij snel gegaan. Vier jaar later ging u als lijsttrekker de verkiezingen in en werd u wethouder.
“Wethouder worden was absoluut niet de bedoeling. Ik had een prima baan en het CDA had met Annemieke van de Ven een hele goede kandidaat. Zij zou wethouder blijven. Na de verkiezingen bleek echter dat het CDA de grootste partij was, met als gevolg dat we twee wethouders mochten leveren.”

En toen waren alle ogen op u gericht?
“De vraag om wethouder te worden, kwam inderdaad al snel. Ik heb lang moeten nadenken, want wethouder zijn is een onzeker bestaan. Je hebt geen garanties, maar uiteindelijk besloot ik toch om ervoor te gaan. Achteraf gezien heb ik daar geen spijt van, maar het was geen makkelijk besluit.”

Twaalf jaar later volgt het afscheid. Had u verwacht zolang wethouder te blijven?
“Nee. Na tweeënhalf jaar wethouderschap in Veghel volgde de fusie met Schijndel en Sint-Oedenrode en werden de kaarten opnieuw geschud. Het CDA bleef het goed doen, waardoor ik uiteindelijk nog twee termijnen als wethouder actief ben geweest.”

In totaal is Jan Goijaarts twaalf jaar wethouder geweest. Eerst tweeënhalf jaar in Veghel en daarna negenenhalf jaar in Meierijstad.

Is het ingewikkeld werk?
“Het is soms topsport. Het ingewikkelde zit ‘m vooral in het nemen van besluiten en in het samenspel met de ambtelijke organisatie. In het begin stellen wij een coalitieakkoord op, dat is vrij gemakkelijk. Daarna begint het pas echt.
Toch mogen wij ons als college gelukkig prijzen met de gemeenteraad. Ik gun elke wethouder zo’n raad.”

Is het niet erg eensgezind. Het knettert zelden...
“Klopt, maar voor ons is dat prettig. De onderlinge contacten zijn goed en we gaan constructief te werk. Het gaat altijd over de inhoud en er wordt niet op de man gespeeld. Ik denk dat Meierijstad daarvan profiteert.”

U kwam uit het bedrijfsleven. Was dat een grote stap?
“Eigenlijk wel. In het bedrijfsleven was ik gewend snel dingen op te lossen. Je had zeggenschap en kon beslissingen nemen. Als wethouder werkt dat niet zo, er zijn immers veel partijen waar je rekening mee moet houden. In mijn eerste week liep ik daar meteen tegenaan.”

Vertel?
“Het Heilig Hartplein werd helemaal op de schop genomen. De eigenaar van kringloopwinkel D’n Zundzolder schreef de gemeente aan dat hij door de werkzaamheden een hoop inkomsten misliep en in problemen zou komen met de huur. Ik heb toen tegen de projectleider gezegd: ‘Geef die man tweeduizend euro, dan is het opgelost’. Een pragmatische oplossing, dacht ik. Vijf minuten later stond er een boze ambtenaar in de deuropening. De andere vijftien ondernemers aan het Heilig Hartplein wilden ook een schadevergoeding, én dat gingen we natuurlijk niet doen. Bovendien zou ik in de raad moeten gaan uitleggen waarom deze ondernemers overheidssteun zouden krijgen. Uiteindelijk heb ik de eigenaar van D’n Zundzolder moeten teleurstellen. Het was meteen wijze les.”

Als wethouder krijg je veel kritiek en moet je soms mensen teleurstellen. Dat leek u makkelijk af te gaan. Is dat ook zo?
“Nee, integendeel zelfs. Voor een spannende commissie- of gemeenteraadsvergadering was ik stikzenuwachtig. Zeker als ik flink mijn nek had uitgestoken. Tijdens het avondeten was ik dan niet te genieten. Mijn vrouw had dat meteen door. Hetzelfde geldt met kritiek, dat komt echt wel binnen. Je moet soms beslissingen nemen waar niet iedereen het mee eens is. Dat hoort bij het vak, maar is niet altijd leuk. Ik kan daar echt wakker van liggen. Toch lukte het me vrijwel altijd om rustig te blijven. Het is belangrijk om je als wethouder te beseffen dat de stukken die voorliggen bij de raad van het college zijn én niet alleen van jou. 
In het begin van mijn carrière wilde ik iedereen meekrijgen. Annemieke van de Ven heeft toen ooit tegen me gezegd: ‘Je moet leren dat in de gemeenteraad de helft plus één voldoende is’.”

Toekomst
Jan Goijaarts weet nog niet precies hoe hij zijn pensioen gaat invullen. “Ik ga rustig bekijken wat de toekomst mij gaat brengen, maar vrijwel zeker is dat ik me als vrijwilliger blijf inzetten voor het verenigingsleven in Meierijstad.” Of de afzwaaiende wethouder de Meierijstadse politiek definitief achter zich laat, is nog niet zeker. De Veghelaar komt op de CDA-verkiezingslijst te staan en zou zo via voorkeursstemmen raadslid kunnen worden. “Mocht het zover komen dan ga ik samen met de partij kijken hoe we dat gaan oplossen. Ik wil geen talent in de weg zitten”, aldus Goijaarts.

Bent u meer bestuurder of CDA’er?
“Honderd procent bestuurder. CDA’er ben ik geworden. Ik heb eigenlijk niks met politiek. Binnen het college is overigens nooit sprake van partijpolitiek. Het belang van Meierijstad en haar inwoners staat altijd voorop.”

Waar bent u het meest trots op?
“Dan kom ik toch weer uit op de samenwerking met de gemeenteraad. Ik maak daar zelf ook deel van uit. Verder heb ik altijd getracht transparant te zijn. 
Als je kijkt naar de bedrijvigheid in Meierijstad, dan staan we er goed voor. Brede welvaart begint met een gezond economisch profiel. De BV Nederland is jaloers op het lage percentage werklozen in de gemeente Meierijstad.”

Zijn er besluiten of dossiers waar u met minder voldoening op terugkijkt?
Na lang nadenken: “Eigenlijk niet. Teleurstellingen zijn er wel geweest, zoals toen het over het Foodpark in Veghel ging. Ik heb ruim veertig vragen naar eer en geweten beantwoord, maar toch diende de SP een motie van treurnis in. Toen was ik ook emotioneel. Dat heeft me echt pijn gedaan.
Er zijn verder wel een paar dossiers die ik graag wil afronden voordat ik stop. Denk daarbij aan de huisvesting van arbeidsmigranten op Dorshout. Dat plan ligt nu nog bij de Raad van State.”

Na de verkiezingen komen er nieuwe wethouders in het college. Wat zou u hen als advies willen geven?
“Luister goed en praat wat minder.”

Op welke manier hoopt u herinnerd te worden?
“Als die aanspreekbare en benaderbare wethouder die iets voor je probeert op te lossen, maar ook duidelijkheid geeft wanneer iets niet kan.”

Is dat gelukt?
“Ik denk van wel.”