Sterkhouders en vrienden Stef Adank en Sten van den Berg zwaaien af bij vv Heeswijk: ‘Klaar met het rekening houden met voetbal’
Voetbal 5.492 keer gelezenHEESWIJK-DINTHER | Jarenlang waren Stef Adank (32) en Sten van den Berg (32) sterkhouders binnen de selectie van vv Heeswijk. Na respectievelijk 286 en 268 wedstrijden hangen ze allebei hun voetbalschoenen aan de wilgen. “Ik kijk ernaar uit om zondag lekker vrij te zijn.”
Adank en Van den Berg, in het dagelijks leven goed bevriend met elkaar, zijn binnen het veld eigenlijk elkaars tegenpolen. Adank is een verfijnde linkspoot met een in de regio wereldberoemde sleep. Hij moet het vooral van zijn techniek en inzicht hebben. Van den Berg: “Stef is technisch vaardig, tweebenig, snel, passeert makkelijk en pikt af en toe een doelpuntje mee. Hij is multifunctioneel, daarom heeft hij op bijna alle posities gespeeld. Ideaal voor een trainer, maar voor Stef minder relaxed”, lacht Van den Berg. Adank knikt: “Ik heb inderdaad overal gespeeld, behalve als rechtsback en keeper. Mijn veelzijdigheid was af en toe ook mijn manco. Daardoor heb ik namelijk nooit een heel seizoen op dezelfde positie gestaan. Achteraf gezien vind ik dat wel jammer.”
Hoe anders is dat aan de andere kant van de tafel. Van den Berg speelde veruit de meeste wedstrijden als centrale verdediger. Hij is een stoere, onverzettelijke voetballer die met zijn lange manen altijd voorop in de strijd gaat. Iemand waar je liever mee samenspeelt dan ertegen. Adank: “Sten is een hele degelijke verdediger, sterk in de duels en een echte leider. Hij was ontzettend belangrijk voor de ploeg.”
Sten van den Berg (midden) juicht na een doelpunt voor VV Heeswijk. Stef vliegt hem op z’n nek.
Meubilair van vv Heeswijk
Samen met jongens als Danny Aarts en de teruggekeerde Mark Dobbelsteen behoorden ze de laatste jaren tot het meubilair van vv Heeswijk. In tegenstelling tot die andere twee vinden Adank en Van den Berg het mooi geweest. “Eerlijk gezegd twijfelde ik vorig jaar al”, bekent Adank. “Uiteindelijk besloot ik toen om nog een jaartje door te gaan, maar dit keer is alle twijfel weg. Het plezier verdween langzaam, het vuurtje is gedoofd. Ik kijk ernaar uit om zondag lekker vrij te zijn”, vertelt Adank over zijn besluit om te stoppen met voetbal.
Van den Berg werd vorig jaar rond deze periode vader. Daardoor trainde hij afgelopen seizoen maar één keer in de week. Van den Berg legt uit: “Mijn vriendin Dominique sportte op precies dezelfde dagen als ik. Ik ben toen naar de trainer en spelersgroep gestapt met de vraag of ze het goed was als ik maar één keer in de week zou trainen. Dan kon Dominique ook blijven sporten. Gelukkig stemde de groep daarmee in.” De centrale verdediger legt uit waarom hij nu definitief stopt: “Ik ben klaar met het rekening houden met voetbal. Elke vakantie, weekendje weg of uitje werd afgestemd op het voetbalschema. Die tijd is voorbij”, aldus Van den Berg.
Stef en Sten speelde respectievelijk 286 en 268 wedstrijden in het eerste elftal.
Daarnaast misten Adank en Van den Berg af en toe het vuur bij de nieuwe generatie. “Sommige spelers maakt het weinig uit of ze winnen of verliezen. En deze groep gaat wel gewoon midden in het seizoen op vakantie of slaat zomaar een wedstrijd over”, zegt Van den Berg. Adank: “Ik ben maandag na een verliespartij toch geregeld chagrijnig opgestaan. Bij de jonge jongens zie ik die teleurstelling na een verloren wedstrijd veel minder terug. Ook werd er de laatste jaren veel vaker halfbakken getraind.”
Clublegende André Langenhuijsen
Desondanks hebben ze allebei enorm genoten van hun tijd bij vv Heeswijk. Adank beschrijft de club als ‘gezellig en warm’. Van den Berg sluit zich daarbij aan en benadrukt het hechte karakter van de vereniging. “Het is een gemoedelijke dorpsclub. Er heerst echt een ons-kent-ons-mentaliteit. Dat is ook de kracht van Heeswijk. Als je een keer een leider, vlagger of verzorger nodig had dan werd dat intern opgelost. Er heerst een sterke onderlinge verbondenheid.” Die verbondenheid bleek eens te meer na het overlijden van clubicoon André Langenhuijsen. Adank en Van den Berg zien dat als het grootste dieptepunt in hun Heeswijkcarrière. “Het sportieve is dan totaal onbelangrijk. Het is mooi wat het allemaal teweeg heeft gebracht, maar de aanleiding is natuurlijk enorm triest”, vertelt Adank. Van den Berg vult aan: “André was al-tijd op de club en nooit te beroerd om te helpen. Zowel voor jong als oud stond hij klaar. Het was een geweldige vent.”
Van den Berg doorliep alle jeugdteams van vv Heeswijk.
Blauw Geel
Adank begon zijn voetbalcarrière bij Avesteyn. Na twee jaar werd hij opgepikt door FC Den Bosch, waar hij zes seizoenen speelde. Op zijn vijftiende moest hij, net als Rolf van den Boogaart uit Veghel, vertrekken bij de Bossche profclub. Samen maakten ze de overstap naar Blauw Geel, waar Adank uitkwam voor de O17, O19 en het tweede elftal. In zijn laatste jaar bij de Veghelse club werd hij officieel selectiespeler van het eerste elftal, maar verder dan een handvol basisplaatsen als linksback kwam hij niet. “Er werd me van alles beloofd, maar zekerheid bestaat niet in het voetbal. Ik studeerde toen in Leiden en reisde steeds op en neer. Achter de schermen was ik al in gesprek met Heeswijk. Daar speelden, naast Sten, ook andere vrienden van me. De keuze was snel gemaakt.”
Van den Berg doorliep alle jeugdteams van vv Heeswijk. Aan zijn tijd als jeugdspeler koestert hij warme herinneringen. In het vaandelteam was hij enkele seizoenen aanvoerder.
Nacompetitiefinales
Sportief ging het de laatste jaren wat minder met als dieptepunt de degradatie in 2024 naar de Derde Klasse. “Komend seizoen speelt Avesteyn hoger dan wij. Dus we zijn net op tijd gestopt”, lacht Van den Berg. Adank vult aan: “Ons blauwwitte-hart baalt wel even bij de vaststelling dat onze buren van Avesteyn zijn gepromoveerd naar de Tweede Klasse en wij niet. Aan de andere kant gun ik het ze van harte, zeker mijn broertje Tjeu die daar al jaren in het eerste speelt. Maar wat mij betreft had het niet per se gehoeven.”
Archiefbeeld: Stef Adank in actie.
Het grote verschil tussen beide teams zit hem vooral in de kwaliteit van de selectie. Van den Berg: “Avesteyn heeft een hele goede lichting en bij ons komt er vanuit de jeugd maar weinig door. Dan kan zoiets gebeuren. Toen ik een jaar of 13 geleden bij het eerste elftal kwam, hadden we een brede uitgebalanceerde selectie. We zaten toen echt dicht tegen de Eerste Klasse aan. De laatste jaren was het niveau wat lager”, klinkt het realistisch.
Sportieve hoogtepunten waren de nacompetitiefinales die werden gespeeld op een uitpuilend sportpark De Balledonk. Ook de gezellige middagen en avonden op de club blijven hen bij.
Blaadje bier
Over de charme van het amateurvoetbal zijn Adank en Van den Berg het volledig eens. “Er zijn zoveel personen die het spelletje zo mooi vinden. Talloze mensen offeren iedere zondag op om erbij te zijn, van verzorger tot supporter. Het wordt heel serieus genomen, maar aan de andere kant wordt er na een verloren wedstrijd wel gewoon een blaadje bier gehaald. Het is heel belangrijk, maar uiteindelijk is het ook maar een potje voetbal”, aldus de twee vrienden. Van den Berg speelt komend seizoen nog samen met vrienden in het derde elftal. Adank stopt er helemaal mee. “Het sociale gebeuren en het op het veld staan met je vrienden… Dat ga ik wel missen”, besluit hij.
De afscheidnemers van vv Heeswijk 1 op een rijtje. -
Fusie tussen Heeswijk en Avesteyn
Achter de schermen wordt hard gewerkt aan een fusie tussen Avesteyn en Heeswijk. De damesteams spelen al onder één vlag, en ook de jeugdafdelingen groeien langzaam naar elkaar toe. Een volledige fusie lijkt slechts een kwestie van tijd.
Toch is niet iedereen enthousiast. Binnen beide clubs zijn er leden en supporters die, op z’n zachtst gezegd, geen voorstander zijn. Adank en Van den Berg zien het wél zitten. Van den Berg: “Ik denk dat het nodig is voor de toekomstbestendigheid van de club. En al zou je het tegen willen houden, dan lukt dat toch niet. Ik hoop dat we er met het hele dorp iets moois van kunnen maken.” Adank vult aan: “De jeugd heeft helemaal geen moeite met een fusie. Vorm samen één sterke vereniging en bouw aan een gezonde toekomst.”
De elf van Stef
1. Wie was de beste speler met wie je hebt samengespeeld?
Alexander Mols in de periode dat we samenspeelde in de jeugd van Blauw Geel was ongeëvenaard, hij liep tegenstanders voorbij alsof ze stil stonden.
2. Wie was je lastigste of beste tegenstander?
Er lopen genoeg goede voetballers rond op de amateurvelden, maar waar ik altijd erg slecht tegen kon was tegenstanders die meer bezig waren met zeiken en zeuren dan met voetballen.
3. Wie was de beste trainer met wie je hebt samengewerkt?
Theo van Lieshout. Die begreep als geen andere trainer precies wat voor groep hij voor zich had en wat het niveau vroeg van hem en ons als ploeg.
4. Wat was de meest memorabele wedstrijd die je hebt gespeeld?
Dit zijn er voor mij twee. De eerste was toen ik 17 was, ik mocht uitkomen voor het Nederlands amateurelftal. Om in Zeist in een officieel oranje tenue te mogen spelen, dat is me wel altijd bijgebleven.
De tweede is de bekerwedstrijd die we met het 2de van Blauw Geel tegen het 1e elftal speelde. We hadden een goed en op elkaar ingespeeld team, en hadden na de poulefase ook al JVC uit weten te schakelen. Ook in deze wedstrijd kwamen we voor, maar we moesten het helaas in de tweede helft afleggen.
5. De meest gezellige kantine is die van…?
Heeswijk, vooral op donderdagavond het weekend vast voorbereiden met team en clubgenoten in d’n Dré.
6. Het mooiste sportpark?
EGS ’20 heeft een prachtig mooi sportpark aangelegd, geweldig voor zowel spelers als supporters. Hopelijk doen ze voor het nieuwe sportpark in Heeswijk-Dinther daar wat inspiratie op.
7. Welke amateurvereniging heeft het mooiste voetbalshirt?
Ik ben altijd erg blij geweest met de tenues van vv Heeswijk, in zowel het blauwe thuis- als het rode uittenue stonden we er goed op.
8. Wat was je mooiste moment op het veld?
Niets mooiers dan het vieren van een winnend doelpunt dat valt in de slotsecondes van de wedstrijd, zoals bijvoorbeeld een aantal jaar geleden thuis tegen Prinses Irene na een indirecte vrije trap.
9. Wat was je mooiste moment naast het veld?
Geen beter compliment dan na de wedstrijd te horen van de trouwe supporters dat ze hadden genoten van mijn werklust en mijn spel.
10. Wat ga je absoluut níét missen aan het voetballen in de selectie?
Doordeweekse oefenwedstrijden als ook de trainingsavonden in de natte en koude wintermaanden.
11. Zien we je ooit nog terug als trainer, coach of leider?
Wie weet als ik ooit een hele fanatieke zoon of dochter krijg, maar voorlopig nog even niet.
De elf van Sten
1. Wie was de beste speler met wie je hebt samengespeeld?
Dan ga ik er toch twee noemen. Mark Dobbelsteen en Camiel van Doorn. Mark om zijn voetballende kwaliteiten. Hij mag zich alleen vaker boos maken waardoor hij veel bepalender is. Camiel om zijn prestatie van meer dan 500 wedstrijden in het 1e van VV Heeswijk, en elke wedstrijd een ruime voldoende: ongekend.
2. Wie was je lastigste of beste tegenstander?
Wij hebben ooit een oefenwedstijd mogen spelen tegen FC Den Bosch. Ralf Seuntjens was toen mijn directe tegenstander. Ik kon niet aan de bal komen en heb me een paar keer flink stuk gelopen op zijn ellebogen. Dat was geen pretje.
3. Wie was de beste trainer met wie je hebt samengewerkt?
Theo van Lieshout. Voetbaltechnisch wellicht niet de allerbeste, maar hij wist het maximale uit onze ploeg te halen. Paste perfect bij onze club.
4. Wat was de meest memorabele wedstrijd die je hebt gespeeld?
De finales om promotie naar de 1e klasse. Wij zijn een aantal keer dichtbij geweest maar haalden het helaas net niet.
5. De meest gezellige kantine is die van…?
Kan me wel een aantal mooie avonden herinneren bij VV Helvoirt. Als wij daar moesten spelen werd er altijd een feestje georganiseerd. En natuurlijk onze eigen kantine wanneer een team iets organiseerde. Dan kon het er ook flink krullen.
6. Het mooiste sportpark?
EGS’20. Hoe ze dat hebben aangepakt met een kantine die over alle voetbalvelden uitkijkt. Heel tof! Voor de fusie van VV Heeswijk en Avesteyn moeten ze daar eens goed gaan kijken.
7. Welke amateurvereniging heeft het mooiste voetbalshirt?
100 procent ons eigen tenue. De blauw met witte combinatie is erg stijlvol.
8. Wat was je mooiste moment op het veld?
In het jaar dat we degradeerde scoorde ik tijdens de nacompetitie in de 88ste minuut de gelijkmaker tegen HVV en wonnen we uiteindelijk in de blessuretijd. Toen werden we wel even gek.
9. Wat was je mooiste moment naast het veld?
De finale voor handhaving in de 2e klasse die we wonnen. Door een ongelukje had ik mijn hand twee weken eerder gebroken en kon ik dus niet meespelen.
10. Wat ga je absoluut níét missen aan het voetballen in de selectie?
Oefenwedstrijden (uit) in de kou en regen op een doordeweekse avond. Of trainers die toch bedenken om te trainen op een vrije zondag.
11. Zien we je ooit nog terug als trainer, coach of leider?
Mocht mijn zoontje Borre willen gaan voetballen dan is de kans groot dat je me als trainer, coach of leider terug gaat zien. Maar binnen een 1e elftal verwacht ik dit niet.
