Dries Heerkens neemt in stijl afscheid bij Avesteyn: ‘Ik heb er enorm van genoten’

HEESWIJK-DINTHER | Dries Heerkens (34) was jarenlang een vaste waarde bij Avesteyn. Afgelopen jaar was de aanvaller voornamelijk actief in het tweede elftal waarmee hij promotie afdwong. Het was zijn laatste kunstje als selectiespeler van Avesteyn. Volgend jaar gaat hij lager voetballen.

In totaal speelde Heerkens ongeveer 213 wedstrijden in het eerste van Avesteyn. Daarin wist de aanvaller 107 keer het net te vinden. Een doelpuntenmoyenne waar hij trots op mag zijn. Deze aantallen hadden overigens nog veel hoger kunnen liggen, waren het niet dat Heerkens in verband met werk een drietal jaren in Brussel heeft gewoond. Daar voetbalde én scoorde hij er namens Royal Brussels British Football Club overigens ook lustig op los. Heerkens vertelt waar zijn kwaliteiten lagen: “Ik ben begonnen als buitenspeler en daarna heb ik voornamelijk als diepe spits gefungeerd, dat was mede uit noodzaak geboren omdat we geen echte spits hadden. Ik kwam het best tot mijn recht in de diepte, in de bal komen vond ik moeilijker. Ik was niet iemand die met de rug naar de goal de bal vasthield. Mijn passeerkwaliteiten waren prima en ik had veel scorend vermogen.” 

Heerkens sloot zijn loopbaan binnen de Avesteyn-selectie in stijl af. In de gewonnen finale van de nacompetitie maakte hij een hattrick  

Heerkens’ grootste kwaliteit was zijn neusje voor de goal. Vaak stond hij op de juiste plek. Hij vervolgt: “Ik had een goed gevoel waar de bal zou komen. Het lukte me dan meestal om kalm te blijven. Hoekje uitkiezen en binnenschuiven. In mijn productiefste seizoen werd ik topscorer met 21 doelpunten.”

Gedroomde promotie
Met Avesteyn moest Heerkens jarenlang wachten op de gedroomde promotie naar de Derde Klasse, iedere keer ging het mis in de nacompetitie. Heerkens: “Na mijn avontuur in Brussel heb ik drie keer nacompetitie gespeeld zonder te promoveren.” Samen met enkele andere sterkhouders wist Heerkens telkens positief te blijven. Het moest en zou een keer gebeuren. Dat gevoel werd mede versterkt door een sterke lichting jonge spelers die zich steeds beter begonnen te manifesteren. Jongens als Pim van de Boom, Guus Barten en Davy van Houtert maakten vanaf dag één indruk op Heerkens. “We hadden natuurlijk al een heel steady team staan. De komst van deze jongens was voor ons net die extra kwaliteitsimpuls die we nodig hadden.”
Daarnaast vond er een trainerswissel plaats. Lenard Weber volgde Hugo van de Sande op. “Hugo heeft het fundament voor het succes gelegd. Toch is het een logische beslissing geweest om van trainer te wisselen”, vindt Heerkens. “Na zes jaar was het tijd voor een frisse wind. Lenard is bezeten van voetbal en het is niet toevallig dat we in zijn eerste jaar bij de club meteen kampioen werden. Hij liet ons echt uitgaan van eigen kracht.”

1. Cristian van den Broek, 2. Erik van Loon, 3. Coen van Beljouw, 4. Jasper Uijt de Haag, 5. Bob Verhagen, 6 Jeroen van Lanen, 7. Steef Verhoeven, 8. Dries Heerkens, 9. Stef Adank, 10. Marnix van Erp, 11. Sjef Kanters, 12. Sven van Zutphen, 13. Barrie Klopstra, 14. Tom de Groot, 15. Randy Bakker, 16.  Bryan van Deursen, 17. Ruud van den Tillaart, 18. Dennis Janssen,19. Joost van den Biggelaar, 20. Johnny de Laat, 21. Alex Lemstra, 22. Alexander Mols.

Blauw Geel’38
Als jeugdspeler was Heerkens vier jaar actief bij Blauw Geel’38 in Veghel (zie foto hierboven). Hij voetbalde daar met vrienden van het Zwijsen College en het was een paar niveautjes hoger dan bij Avesteyn. Heerkens blikt met een goed gevoel terug op zijn jaren in Veghelse dienst: “Het was een geweldige ervaring. Voetballend waren het niet mijn beste jaren, mede omdat ik vaak op het middenveld werd geposteerd. Dat mocht de pret naast het veld echter niet drukken. Het was een superleuke tijd.”

Afscheid zelf regisseren
Aan het kampioensjaar koestert Heerkens warme herinneringen. “Persoonlijk was het niet mijn beste jaar, maar wel het mooiste jaar. Kampioen worden is en blijft speciaal.” Heerkens’ rol in het kampioensjaar mag niet onderschat worden. Zo scoorde hij in totaal negen keer, waaronder enkele belangrijke treffers. “Ik was echter geen onomstreden basisspeler. Daarom ben ik na dit jaar overgestapt naar het tweede.”

Heerkens kan zijn geluk niet op na het behalen van het kampioenschap met Avesteyn 1.

Het afgelopen jaar speelde Heerkens vrijwel alles bij het tweede elftal. Hij viel nog drie keer in bij Avesteyn 1. “Ik wilde graag nog een jaartje in het tweede voetballen. Met mijn bedrijf Hedi Meubelen zijn wij shirtsponsor van het team. Dus ik vond het sowieso gaaf om met Hedi op de borst te voetballen”, vertelt de eigenaar van de Heeswijk-Dintherse meubelzaak. “Daarnaast was ik veruit de oudste van het team. Ik heb geprobeerd om wat van mijn ervaring over te brengen op de jongens. Na al die jaren weet ik wel wat er gevraagd wordt in het amateurvoetbal.”
De grillige aanvaller sloot zijn loopbaan binnen de Avesteyn-selectie in stijl af. In de gewonnen finale van de nacompetitie maakte Heerkens een hattrick. “Ik heb nog wel lang getwijfeld om nog een jaar door te gaan, maar uiteindelijk heb ik besloten om lekker te gaan voetballen en tennissen met leeftijdsgenoten en vrienden. Bovendien heb ik mijn afscheid zelf kunnen regisseren. Dat voelt goed. Het was de perfecte afsluiter.”

Lekkende kleedkamers
Wie Heerkens een beetje kent, weet dat hij een enorme voorliefde heeft voor het amateurvoetbal. Kritische supporters, lekkende kleedkamers, overambitieuze trainers, klagen op grensrechters, vergeten voetbalshirts en slechte velden - hij hield ervan. “De charme van het amateurvoetbal is dat veel mensen het vet serieus nemen, zowel spelers als supporters”, zegt Heerkens. “Het wordt zo belangrijk gemaakt. Daar ga je zelf ook helemaal in op. Dagen van tevoren al bezig zijn met de wedstrijd van zondag en na afloop urenlang nabeschouwen in de kantine. Als je uitzoomt, dan realiseer je je pas hoe onbelangrijk het eigenlijk is. Avesteyn tegen Vorstenbosch… - waar hebben we het in hemelsnaam over? Maar daar ben je op zo’n moment helemaal niet mee bezig.” Hij grijnst: “Als je in de bubbel zit, snap je dat iemand drie dagen eerder terugkomt van vakantie. Maar als je daar niet inzit, dan denk je: ‘die jongen is knettergek’. Dát is het heerlijke aan amateurvoetbal.”
Het voetballen op niveau gaat de spits zeker missen. “Vooral het toeleven naar de voorbereiding mis ik nu al. Het gevoel ergens samen naartoe te werken was geweldig. Ik heb er al die jaren enorm van genoten en ben trots op wat ik heb bereikt.”

Helemaal stoppen met voetballen, daar is Heerkens nog niet aan toe. Volgend jaar speelt hij in het vierde elftal.

Heerkens speelt komend seizoen in het vierde elftal en heeft zijn eerste tennislessen inmiddels achter de rug. Ook daarin blijkt zijn fanatisme nog springlevend. “Ik hoop volgend jaar tussen de twintig en dertig keer te scoren. We gaan vol voor het kampioenschap”, besluit Heerkens ambitieus.

Fusie tussen Avesteyn en Heeswijk
Achter de schermen wordt er hard gewerkt aan een fusie tussen Avesteyn en Heeswijk. De dames spelen al onder dezelfde naam en ook de jeugd gaat langzaam in elkaar op. Een volledige fusie lijkt een kwestie van tijd.
Toch is niet iedereen daar blij mee. Bij beide clubs zijn er leden en supporters die, op z’n zachtst gezegd, geen voorstander zijn. Heerkens is wél positief, maar vindt dat er kritisch naar het proces moet worden gekeken: “De huidige gemoedelijke sfeer moet behouden blijven. En het is belangrijk dat er één sportpark komt. Als dat nog niet rond is, zou ik wachten tot er meer duidelijkheid is. Voor jeugdspelers is het fantastisch — samen kun je op een hoger niveau acteren,” aldus het Avesteyn-icoon.

De elf van Dries Heerkens:
1. Wie was de beste speler met wie je hebt samengespeeld?
Pim Van Den Boom, heeft de gave om met momenten in zijn eentje een wedstrijd te kunnen beslissen.

2. Wat was de meest memorabele wedstrijd die je hebt gespeeld?
Toen we thuis wonnen van Acht. Wij stonden eerste en zij tweede. We stonden vrij kansloos achter met 0-2. 15 minuten voor tijd scoorden we uit het niets 1-2 en in de laatste tien minuten wonnen we de wedstrijd en scoorde ikzelf de 2-2 en 3-2. Dat was een fantastisch moment. Helaas werden zij uiteindelijk wel kampioen.

3. De meest gezellige kantine is die van…?
Avesteyn!

4. Het mooiste sportpark?
De fusieclub EGS heeft een supermooi sportpark gemaakt.

5. Welke amateurvereniging heeft het mooiste voetbalshirt?
Avesteyn staat er prachtig op met de nieuwe Nike-tenues.

6. Wat is je favoriete profclub?
Ajax.

7. Wie was je jeugdidool?
Klaas-Jan Huntelaar.

8. Wat was je mooiste moment op het veld?
 De finale van de nacompetitie dit jaar. Ik werd gewisseld na de derde goal, het was een prachtig afscheid.

9. Wat was je mooiste moment naast het veld?
De overwinning van Avesteyn uit bij Heeswijk dit jaar (3-4). De wedstrijd kon alle kanten op, het was een super mooie dorpsderby, met veel publiek en een mooie sfeer.

10. Wat ga je absoluut níét missen aan het voetballen in de selectie?
Oefenwedstrijden op doordeweekse dagen.

11. Zien we je ooit nog terug als trainer, coach of leider?
Die kans is niet zo groot.