Mantelzorgers willen één duidelijk loket: ‘Je moet nu verrekte assertief zijn’

VEGHEL | Het Steunpunt Mantelzorg van Sociaal Werk Meierijstad moet hét aanspreekpunt worden voor alle mantelzorgers in de gemeente. Om dat te bereiken, moet het steunpunt meer bekendheid krijgen. Dat is een van de belangrijkste doelen van de vorige week woensdag gepresenteerde Uitvoeringsagenda Mantelzorg. Mantelzorger Wilhelmien van de Ven (68) verwoordde het probleem treffend: “Je ziet door de bomen het bos niet meer.”

De Uitvoeringsagenda Mantelzorg 2026-2030 is voortgekomen uit een burgerinitiatief. Peter Verbraak legt namens de in 2021 gestarte initiatiefgroep uit waarom de agenda nodig is. “Het aantal zorgbehoevenden neemt toe, terwijl het aantal mantelzorgers afneemt. Dat leidt tot een hogere druk op mantelzorgers. Landelijk geven drie miljoen mantelzorgers aan dat ze onvoldoende steun krijgen bij hun zorgtaak. Er is dus veel werk aan de winkel.”

Volgens Verbraak is de agenda gebaseerd op de wensen en behoeften van mantelzorgers in Meierijstad. Naar schatting telt de gemeente bijna 10.000 volwassen mantelzorgers. Bij het Steunpunt Mantelzorg van Sociaal Werk Meierijstad staan er echter slechts 1.600 ingeschreven.

Steunpunt Mantelzorg
Naast het bestaande aanbod, zoals Zorg de Baas en het mantelzorgcafé, werden woensdag geen nieuwe concrete acties aangekondigd om mantelzorgers van informatie te voorzien, te ondersteunen of te ontlasten.
Een van de uitkomsten uit de rapportage is dat het Steunpunt Mantelzorg van Sociaal Werk Meierijstad meer bekendheid moet krijgen. Het steunpunt moet uitgroeien tot hét loket voor alle mantelzorgers in Meierijstad.

Mantelzorgers aan het woord
De Rooise Van de Ven is, net als Sandra van der Wijst uit Keldonk en Nel van Manen uit Schijndel, al jaren mantelzorger. Zij onderschrijven het belang van één website waarop alle informatie te vinden is. “Dat zou mij wel helpen. Of één telefoonnummer dat je altijd kunt bellen. Op dit moment zie je door de bomen het bos niet meer. En toch moet je zelf alles uitzoeken”, zegt Van de Ven, die al zeven jaar zorgt voor haar man Harrie (78).

Van Manen vult aan: “Er komt zoveel op je af. Je moet verrekte assertief zijn om de goede hulp op het goede moment te krijgen. Gelukkig heb ik een achtergrond in de gezondheidszorg, daardoor wist ik de weg wel te vinden. Maar het kostte ontzettend veel kruin om de wensen van mijn alleenstaande zusje in te willigen.”
Van Manen moest onder meer haar administratie en financiële zaken overnemen en de dagelijkse zorg in goede banen leiden. “Je moet allerlei verschillende instanties af. Eigenlijk wil je iedere dag meer doen dan er in één dag past. Dat is erg vermoeiend.”

Wat voor hulp is er mogelijk?
De Keldonkse Van der Wijst knikt. Zij zorgt voor haar man, die in 2022 een ernstige hersenbloeding kreeg. Sindsdien is hij aan zijn rechterzijde verlamd en kan hij niet meer praten. Ze wilde haar man niet naar een verpleeghuis brengen. “Dat voelt alsof ik hem afschuif”, blikt Van der Wijst terug. Ze besloot hem daarom naar huis te halen. “Pas dan kom je erachter wat er allemaal op je afkomt. Je moet alles zelf uitzoeken: wie kan er helpen en welke ondersteuning is er mogelijk? Een centraal punt kan daarbij helpen, zodat mensen weten waar ze terechtkunnen met vragen”, besluit Van der Wijst.

Mantelzorgers kunnen meer informatie vinden op www.sociaalwerkmeierijstad.nl/mantelzorg.