Aardappelen, prettaks en krokodillentranen

Toen de aardappelen enkele jaren geleden goudgeld opleverden, besloten kortzichtige ondernemers, of misschien is hebzuchtige wel een betere omschrijving, fors meer hectares vol aardappelen te poten. In binnen- en buitenland. Gevolg? Véél te veel piepers op de markt. Compleet verzadigd. Op sommige boerderijen konden ze kortgeleden zelfs gratis afgehaald worden om de voorraadschuren op tijd leeg te krijgen. 

Iets vergelijkbaars doet zich momenteel voor in de muziekfestivalwereld. Ook daar slaat door overaanbod de verzadiging toe. Grote verschil: de prijzen in de festivalwereld gaan omhóóg, in plaats van omlaag. Meierijstad is met grote festivals als Paaspop, Harmony of Hardcore en 7th Sunday aardig vertegenwoordigd in dat segment, en ook zij zijn er niet bepaald goedkoper op geworden. Dat begint ‘door te druppelen’ bij de consument.

Paaspop was niet uitverkocht (sorry, ben ik nu ook niet meer welkom?) en in Erp hebben ze op het moment van dit schrijven ook nog wat kaartjes beschikbaar. De branche heeft het moeilijk, heet het dan. Maar is die prijsopdrijving niet het gevolg van ongebreidelde schaalvergroting? Toen een aantal slimme jongens en meiden in de gaten kregen dat met de organisatie van een goed opgezet festival flink geld te verdienen was, schoten ze in heel Nederland als paddenstoelen uit de grond. Gevolg? Te veel paddenstoelen.
Daar dreigt in Meierijstad nog een ánder ‘doemscenario’ bij te komen: een zogenaamde belasting op festivalkaartjes, in de volksmond al prettaks genoemd. 

Organisatoren zijn natuurlijk fel tegen, maar ik verwacht niet dat hun goed belegde boterhammen minder beleg zullen krijgen. De gemeente verwijten dat hun kaartjes hierdoor onnodig duur gemaakt worden is bijna lachwekkend te noemen. Het wordt tijd bedrijfsmodellen te herzien in plaats van krokodillentranen plengen. De politiek moet trouwens nog een besluit nemen over het voornemen. Daarin zullen maatschappelijke en economische betekenis, saamhorigheid, identiteit en levendigheid ongetwijfeld worden meegenomen. Dagenlang ongemak voor vele anderen door fileleed, CO2-explosies, decibellen-discussies en natuurverstoring hopelijk ook. 

Volgens mij is de kernactiviteit van een muziekfestival muziek. Een tijdlang is gedacht dat de gemiddelde bezoeker meer vermaak rondom een optreden wenste. Waar dat op gebaseerd was, heb ik nooit begrepen. Misschien simpel geredeneerd, maar zijn het niet de almaar groeiende ‘kermis’ eromheen en het daarbij horende verdienmodel, die dat steeds duurder wordende kaartje hebben veroorzaakt?

Las afgelopen week over de laatste ontwikkelingen rondom Buffelrun en muziekfestival BuffelUp in Boerdonk. Boerring let op uw saeck!...