Kettingsterkte

Op stadhuizen ligt altijd achterstallige arbeid te wachten. Tenminste, ik kan geen gemeente bedenken of noemen waar ze vóór liggen op hun werk. In Meierijstad in ieder geval niet. Dat bedoel ik niet spottend, maar is een reële inschatting volgens mij. We zouden dan trouwens ook niks meer te mopperen hebben met elkaar. Saaie bedoening toch? 

Dat gemeenteraadsverkiezingen een onderbreking vormen…welkom of niet…van de altijd al onder druk staande gemeentetaken, zal niemand verbazen. Ambtelijk werk komt tijdens nieuwe verkiezingen weliswaar niet stil te liggen, maar wel onder een ‘dekentje van afwachting’ terecht. Want: als nieuwe leidinggevenden aantreden, hebben ze niet zelden de neiging een en ander overhoop te willen gooien. Soms ten goede, vaker ten kwade. Een ‘stempel willen drukken’ gaat namelijk niet altijd gepaard met gezond zicht op de al bestaande organisatie. Met allerlei gevolgen van dien. Of dat tot een betere facilitering van ons als burgers leidt (feitelijk de taak van een gemeente), waag ik ernstig te betwijfelen. 

Zo ben ik benieuwd wat het vertrek van ervaren wethouders als Jan Goijaarts (CDA), en Menno Roozendaal (GroenLinks-PvdA) gaat betekenen? Wie gaat deze ‘eerste stuurmannen’ op het schip van kapitein Kees van Rooij’ vervangen? En hoe? Tot nu toe mogen we in Meierijstad, vergeleken met tal van andere gemeenten, in onze handjes knijpen als het gaat om de politieke rust alhier. De stabiliteit in onze Meierijstadse politiek lijkt bovendien voor de komende jaren opnieuw gewaarborgd. De vier grootste partijen…Lokaal, CDA, Hier, VVD…sloegen namelijk snel de handen ineen om een nieuwe coalitie te smeden. Volgens informateur Irma Woestenberg kan deze club meteen dóór. Kom daar maar eens om in het hedendaagse, onrustige politieke landschap. 

Voorwaarde voor een ménselijke, geoliede gemeentelijke machine is echter: oog blijven houden voor de zwaksten. Het spreekwoord ‘Een ketting is zo sterk als de zwakste schakel’ is hiervoor maatgevend. Omkijken naar elkaar en luisteren naar elkaar bepaalt een fijne samenleving. Laat burgers zien dat hun inspraak ook werkelijkheid kan worden! Dat meedenken gewaardeerd én beloond wordt. Positieve ervaringen worden vaak aan elkaar doorgegeven en kunnen voorkómen dat achterdocht, achterbaks geleuter op sociale media en aanname van onzin boventonen voeren. Voorkomen hoogstwaarschijnlijk schandalige manieren waarop politici benaderd worden. Plaatsgenoten die zich, vaak náást een reguliere baan, met hart en ziel inzetten voor ónze gemeenschap, moeten we juist koesteren. Op álle fronten.

Dát bepaalt de sterkte van onze ketting!...