Pleegzuster Bloedwijn

Mijn tante weigerde haar leeftijd op te geven bij de assistente van de huisarts, waar ik met haar naar toe ben gegaan, omdat ze allerlei vage klachten had.
‘Meisje”, zei ze tegen de assistente, ‘je kunt aan mijn gezicht wel zien dat ik niet meer zo jong ben”.
‘Als ik je vertel hoe oud ik ben, dan zou je mij meteen gaan vertellen dat al mijn klachten zijn toe te schrijven aan ouderdomsverschijnselen’.
‘Dat ik oud ben weet ik zelf ook wel, maar ik wil juist van de dokter weten wat er nog meer met me aan de hand is’.
‘Mevrouw’, antwoordde de assistente, ik heb u leeftijd nodig om het dossier van u te vinden, zodat de dokter zo dadelijk u medische geschiedenis kan terugvinden.
Zoals ik al verwachte bleken de vage klachten van mijn tante na het bezoek bij de huisarts, inderdaad met het ouder worden te maken te hebben.
Daar heeft mijn tante de grootste moeite mee.
Ze kreeg dan ook het advies, wanneer ze weer last had van haar gewrichten, om een paracetamol te nemen.
Nu moet je weten dat mijn tante een hekel heeft aan pillen en poeders.
Daar zal ze niet gauw naar grijpen.
Op de terugweg naar huis vroeg ze of ik even wilde stoppen bij de kleine supermarkt op de hoek.
Eenmaal binnen liep ze meteen door naar de stelling met wijnflessen.
‘Gelukkig, ze staan er nog’, zei ze met een diepe zucht.
‘Twee jaar geleden ben ik gestopt met het drinken van Pleegzuster Bloedwijn, ik was al bang dat ze uit de handel waren genomen’.
Ik herinner mij nog wel dat in de jaren 70, Pleegzuster Bloedwijn, met een alcoholpercentage van 13,5 % met daarin kruiden, calcium en ijzer, werd gedronken als oppepper.
Het werd vooral door vrouwen gedronken, als versterkingsmiddel in lusteloze situaties.
Juist omdat vrouwen drie belangrijke fases meemaken in hun leven, waarin mogelijke lusteloosheid een rol speelt.
Eerst door het krijgen van kinderen waardoor een aanslag gepleegd wordt op de reserves van de moeder.
Dan volgt de afbouw van de vruchtbare periode, waarin de vrouwen zich vaak moe en geprikkeld voelen.
De reclamecampagne uit die tijd, beweerde dat Pleegzuster Bloedwijn zenuwversterkend en bloedvormend is.
Maar een Medische Commissie heeft inmiddels bepaald dat het niet langer als medicijn verkocht mocht worden, omdat het een alcoholisch drankje is en geen medicijn.
Vandaar dat je hem vindt in de wijn schappen bij de supermarkt.
Dat mijn tante het daar niet mee eens is en nog steeds Pleegzuster Bloedwijn ziet als de vervanger van de paracetamol, krijg ik niet uit haar hoofd gepraat.
Misschien heeft het placebo effect een gunstige uitwerking op haar ‘Vage Klachten”.

- Jules Faber.