In memoriam: Veghel rouwt om overleden pastoor Toon Hendriks

VEGHEL | Pastoor Toon Hendriks is afgelopen donderdag op 89-jarige leeftijd overleden. Van 1985 tot 2004 was hij pastoor van de Lambertusparochie en later van de Pastorale Eenheid Veghel (H. Lambertus, H, Hart en H, Johannes).

Pastoor Hendriks werd geboren in Sambeek op 11 juni 1936. Na zijn middelbare school bij de Norbertijnen in Heeswijk en het klein en groot seminarie begon hij zijn loopbaan als kapelaan in Oss. Tijdens en na zijn universitaire studie theologie was hij aanvankelijk pastor in het Canisiusziekenhuis in Nijmegen, passend bij zijn specialisatie pastoraal bezoek.

Vervolgens werd hij pastoor in Malden totdat hij door Mgr. Bluyssen, toenmalig bisschop van Den Bosch, gevraagd werd om aan te treden als vicaris. Na het aftreden van Mgr. Bluyssen koos pastoor Hendriks opnieuw voor het parochiewerk, en wel in Veghel. De prachtige Lambertuskerk hielp hem bij zijn keuze voor Veghel. 

Een wapenfeit tijdens zijn pastoorschap is het invoeren van de beroemde carnavalsmis, waarbij hij nadrukkelijk de verbinding legde tussen het uitbundige feesten en de serieuze inkeer van Aswoensdag.

Een ander wapenfeit, misschien wel zijn grootste, was het oprichten van de Hulpdienst Diaconie, een gestructureerde vorm van kleine hulp van de ene mens aan de andere. Onder de paraplu van de Hulpdienst kwamen verschillende werkgroepen. Zo is er de telefoondienst, waar mensen de hele week hulp kunnen aanvragen. Maar ook de vervoersdienst, de klussendienst, het ziekenbezoek en rouwbezoek, MOV (tegenwoordig ‘Mensen kennen mensen’). En caritas, bedoeld om in tijd van nood mensen kortstondig en dichtbij hulp te kunnen bieden. 

Veel Veghelaren herinneren zich pastoor Hendriks als de man met zijn hond.

Veel Veghelaren herinneren zich pastoor Hendriks als de man met zijn hond, altijd een boxer, waarbij het altijd de vraag was wie wie ging uitlaten. In totaal hebben zes boxers, altijd genaamd Bommel, zijn leven gedeeld en veraangenaamd.

Pastoor Hendriks was iemand die de band met zijn familie ook erg belangrijk vond of het nu om zijn zussen, broers, nichten en neven ging. Van kamperende neefjes en nichtjes in de tuin van de pastorie tot de zorg voor familieleden. En uiteraard de rol van ceremoniemeester tijdens feestjes en partijtjes die hij graag op zich nam.

Toen pastoor Hendriks de pensioengerechtigde leeftijd bereikte, kondigde hij aan kalmer aan te gaan doen en voortaan nog twee in plaats van drie dagdelen te werken. Ook verhuisde hij na enige tijd naar de Deken van Miertstraat, en in de pastorie waren voortaan gastdames die de parochianen vriendelijk ontvingen. Pastoor Hendriks genoot enorm van zijn eigen huisje. Hij was vast van plan er zijn dagen tot het einde te slijten, maar het lot besliste anders.

In 2004 werd hij opgevolgd door de huidige pastoor Ard Smulders. Pastoor Hendriks werd gevraagd om als assistent de vieringen in Mariaheide te verzorgen. Voor de parochianen van Mariaheide werd hij ervaren als ‘onze pastoor’. Hij was er niet alleen in het weekend, maar ook bij lief en leed.

Het was minder druk dan werken in de grote parochie, dus hield hij tijd over om een boek te schrijven Wandelen met God. In dit boek vertelt hij over zijn persoonlijke geloof, maar ook hoe hij heeft nagedacht over de taken van de kerk: het vieren (liturgie), het leren (catechese) en de hulp aan mensen (diaconie).

Eind 2021 werd pastoor Hendriks getroffen door een herseninfarct. Al snel werd duidelijk dat hij niet terug kon naar zijn huis. Hij koos toen voor St. Anna in Boxmeer, vlakbij zijn geboorteplaats Sambeek. In dit woonzorgcentrum woonde ook zijn oudere broer, wat hoofdzakelijk zijn keuze bepaalde. 

Moeilijk voor hem was dat hij niet meer kon lezen en schrijven, twee dingen die zo bij hem hoorden. Aanvankelijk ervaarde hij dit als frustrerend, maar na verloop van tijd, na een proces van rouw, accepteerde hij de situatie en schetste hij zijn leven als ‘saai, maar ik ben tevreden’. Veel tijd bracht hij door met luisteren naar klassieke muziek. 

Pastoor Toon Hendriks is afgelopen donderdag overleden.

Ondanks zijn handicaps behield pastoor Hendriks zijn humor. Hij bleef iets ondeugends houden. Voor de mensen in St. Anna die voor hem zorgden was hij een fijne en bijzondere man.

Pastoor Hendriks beweerde altijd kerngezond te zijn, maar de laatste maanden was dat niet meer het geval. Na een periode van pijn en ongemak overleed hij, voorzien van het Sacrament van de Zieken, op 89-jarige leeftijd. Hij was er klaar voor. 

De plechtige uitvaartdienst is zaterdag om 11.00 uur in de Lambertuskerk in Veghel.