Einde van een tijdperk: Jac en Marjon hakken de knoop door en stoppen met Bakkerij Barten
Algemeen 9.427 keer gelezenERP | Het smalle stoepje met authentieke klinkers voor de deur biedt nauwelijks plek voor een fiets. Parkeerplaatsen voor de auto zijn er niet. De klink van de deur is relatief laag waardoor veel Erpse kinderen op eigen kracht binnenstappen. Bakkerij Barten in Erp is in al die jaren prachtig authentiek gebleven. Toch komt daar binnenkort een einde aan, want Jac (70) en Marjon Barten (64) hebben besloten om de bakkerij te sluiten.
Als je de Erpse bakkerij aan de Kerkstraat binnenstapt rinkelt er steevast een ouderwets deurbelletje. Het voelt alsof je een stap terug in de tijd doet. Het pand ademt nostalgie en gezelligheid. Jac en Marjon zijn al jaren het gezicht van Bakkerij Barten. De ouders van Jac namen de bakkerij in 1957 over van Koos Claassen. Jac vertelt hoe hij en Marjon in het bakkersvak zijn gerold: “Ik kom uit een echte bakkersfamilie, dus wat dat betreft is het geen toeval. Mijn ouders zijn begonnen in Boxtel en kochten in 1957 deze bakkerij in Erp. Het is een traditioneel familiebedrijf. In 1984 hebben wij, samen met mijn broer en zijn vrouw, de zaak overgenomen. Inmiddels doen we het met z’n tweeën.” De laatste jaren werkt Bakkerij Barten nauw samen met Bakkerij van de Rakt uit Keldonk.
Veel bakkers verdwijnen
Jac en Marjon nemen ruim de tijd om hun verhaal te vertellen. Tussendoor rinkelt het welbekende belletje meerdere keren. Jac haast zich dan naar het winkelgedeelte. Hij maakt een praatje en vertelt de klanten dat ze ermee gaan stoppen. “Mensen schrikken er soms een beetje van. Ze vinden het echt jammer. De laatste tijd hebben we veel klanten uit Gemert, Handel en Boekel. Veel bakkers zijn verdwenen of leveren niet meer dezelfde kwaliteit als vroeger.”
Met het einde van Bakkerij Barten komt Erp binnenkort ook zonder warme bakker te zitten. “Hartstikke jammer”, stelt Jac. “Het is niet zo dat we stoppen omdat de klandizie terugloopt. Integendeel zelfs. Er is in Erp zeker plek voor een bakker, maar voor ons stopt het hier.”
‘We kunnen het zelf regisseren’
Jac en Marjon liepen al een tijdje rond met het idee om te stoppen met de bakkerij. Eind april hakten ze samen de knoop door. Op zaterdag 19 juli gaan de deuren van Bakkerij Barten voor het laatst open. Er is geen spectaculaire reden voor het afscheid. “Het is simpelweg mooi geweest”, zegt Jac. “We kunnen wel door blijven gaan, maar wanneer stop je dan? Als je tussen zes planken naar buiten wordt gedragen? We kunnen het nu zelf regisseren. Voor ons voelt dit als het juiste moment.”
Als je de Erpse bakkerij aan de Kerkstraat binnenstapt rinkelt er steevast een ouderwets deurbelletje.
Het leek er even op dat zoon Toon de bakkerij over ging nemen. Hij liep een paar jaar mee, maar besloot na overleg met zijn vrouw om er toch vanaf te zien. Marjon: “Wij hebben onze drie kinderen nooit onder druk gezet om het bedrijf voort te zetten. Sterker nog, vanaf het eerste moment hebben we aangegeven dat niemand het van ons over hoeft te nemen. Dat hebben we ze alle drie op het hart gedrukt.” Volgens Marjon moet je het alleen doen, als je het ook echt wil. “Het is een zwaar vak. Er komt heel veel bij kijken”, benadrukt ze. “Het is niet alleen maar brood verkopen – we zijn al uren aan het werk voordat de eerste klant binnenkomt.”
Coronapandemie
Erp werd vijf jaar geleden hard geraakt door de coronapandemie. In korte tijd moest het hechte dorp afscheid nemen van veertig inwoners. Het is voor veel Erpenaren een inktzwarte bladzijde in de geschiedenis. Bakkerij Barten was een essentiële winkel en mocht daarom openblijven. Marjon: “Het was geen topjaar, maar dat staat in schril contrast met de ellende die we hebben gezien en gehoord. Het was een afgrijselijke periode. Vooral Jac kreeg daar dagelijks mee te maken.” Jac knikt en vult aan: “Ik bleef mijn bezorgrondjes doen, maar dat was midden in de coronaperiode natuurlijk helemaal anders. Je mocht niet meer binnenkomen. Bovendien kwam ik onderweg regelmatig een lijkwagen tegen. Dat hakt er wel in.”
Toekomst pand
Het tweetal heeft nog geprobeerd om de bakkerij over te dragen, maar de onzekerheid over het braakliggende terrein naast het pand helpt niet bepaald mee. "Er hebben zich verschillende kandidaten gemeld”, vertelt Marjon. "Maar die haakten uiteindelijk af omdat nog steeds onduidelijk is wat er met de ruimte naast ons gaat gebeuren. De gemeente en de projectontwikkelaar moeten een nieuw plan maken, want het vorige plan is door de Raad van State van tafel geveegd. Dat is nu al twee jaar geleden”, zucht Marjon. Jac: "We wilden daar in het begin op wachten, maar het duurt zó vreselijk lang. Je kan wel blijven wachten, maar op een gegeven moment is het mooi geweest. Tot op heden hebben we trouwens nog niets van de gemeente gehoord. Ik vind het vooral ontzettend jammer voor Erp.” Het is dus nog niet duidelijk wat er met het pand gaat gebeuren. Jac en Marjon wonen tegen de bakkerij aan en zitten daar goed. "We hebben geen haast. Geïnteresseerden mogen zich altijd melden. Alles is bespreekbaar.”
De Huyskamer
Een jaar of twintig geleden is een gedeelte van het pand ingeruimd als plek waar bezoekers een kopje koffie kunnen drinken. "Onze vaste klant Truus is de grondlegger van De Huyskamer. Zij kwam gebak halen en zei dan voor de grap: ‘Doe er maar een kopje koffie bij’. De week erop hebben we een tafel voor haar neergezet, zodat ze haar chocoladebol kon opeten met een kop koffie. Wat bleek nu? Er gingen steeds meer mensen aan dat tafeltje zitten. We hebben toen eerst een lange tafel in de winkel gezet, maar ook die zat zo vol. Uiteindelijk is het een aparte ruimte geworden waar mensen van allerlei pluimage gebruik van maken, van CEO’s tot toevallige passanten”, vertellen Jac en Marjon. In De Huyskamer speelt het sociale aspect een belangrijke rol. Niks moet, alles mag.
Bezorgavonturen
Over wat Jac en Marjon het meeste gaan missen hoeven ze niet lang na te denken. Jac: “Het contact met de mensen, vaste klanten en toevallige passanten. Bij een hoop klanten kom ik al veertig jaar twee à drie keer per week achterom. Dat gaat verder dan alleen brood bezorgen. Je hebt elkaar door en door leren kennen”, vertelt de 70-jarige Erpenaar die zichtbaar opbloeit als hij over zijn bezorgavonturen praat. “Jac is alleen niet de meest efficiënte bezorger”, vult Marjon glimlachend aan. Dan serieus: “Bij onze bakkerij heeft het sociale aspect altijd een belangrijke rol gespeeld. Sommige klanten komen hier een praatje maken en kopen vlak voor vertrek nog snel een brood.”
Biertje bij Bas op het terras
Jac en Marjon gaan eerst op vakantie en daarna zien ze wel. Grote plannen of exotische reisjes staan er (nog) niet op de planning. Alle tijd dus om te gaan genieten. “Genieten? Dat doen we al jaren hoor”, corrigeert Marjon lachend. Jac: “Er komt ook niet ineens een elektrische fiets of een camper op de stoep te staan. De plannen komen vanzelf wel. We zijn ook niet van die pensionado’s die verhuizen naar Benidorm. Ik kijk er nu in ieder geval erg naar uit om lekker bij Bas (Van Haandel – red.) op het terras een biertje te drinken, zonder de volgende ochtend heel vroeg op te hoeven staan. Daar voelen we ons happy. Een prima vooruitzicht toch, Marjon?”, vraagt Jac. Marjon knikt: “We staan aan de vooravond van een hele lange vakantie”, besluit ze lachend. Bakkerij Barten is zaterdag 19 juli voor het allerlaatst open.
