Het stond vorige week rijen dik toen Sinterklaas aanmeerde in de Veghelse haven.
Het stond vorige week rijen dik toen Sinterklaas aanmeerde in de Veghelse haven. Foto: Ad van de Graaf

Verbeeldingskracht

Column Column Hans van der Wijst 1.834 keer gelezen

Ieder volk krijgt het Sinterklaasfeest dat het verdient. Dat Veghel zondag weer een prachtfestijn voorgeschoteld kreeg mag best eens gekoppeld worden aan menselijke eigenschappen als begrip, empathie, aanvoelen van tijdsgeest, om kunnen gaan met verandering en daadkracht richting toekomst. Op dat laatste kom ik straks ‘dringend’ terug… 

Het Sint Nicolaas-comité Veghel verdient enorme pluimen óp en prachtige veren ín de daarvoor aangewezen plekken. Gesputter over pietenkleuren, gedoe over ‘principes’, afhaken van ‘hardcore pieten’ én alle perikelen vanwege corona, het ging ze niet in de koude kleren zitten. Máár…Veghelse daadkracht en creativiteit voorkwamen een verzuring die op een aantal plaatsen in Nederland wél plaatsvindt/plaatsvond. Een modernere draad van de altijd al spectaculaire intocht werd weer opgepakt, met dank aan het noeste, organisatorische werk van hun voorgangers. 

Ondanks dreigende weersvoorspellingen en dito luchten stroomden zondag weer duizenden kleine gelovigen, begeleid door talrijke ongelovigen, Veghel binnen. Sidderend van uiterst verschillende verwachtingen. Rijen dik stond het. Rondom de haven, langs de optochtroute, op de Markt. Mooi om te zien dat het ooit bedachte en inmiddels afgeschoten haltermodel (verbinding Noordkade-Markt) prima kan werken als je maar iets te bieden hebt. De Goedheiligman moet na het natte Gorinchem zijn ogen uitgekeken hebben. Vanaf zijn hoge zit op Ozosnel zag hij al zijn pieten de mooiste voorzetjes geven op de enige écht scorende spits van zijn gezelschap. Nee, niet Weghorst, hijzélf natuurlijk! En Sint scoort bij het leven. Alles draait om hem. Hij zeurt er alleen niet over. Daarom is onze streng gelovige kleindochter zo’n fan van hem. Die van twee ook wel, maar anders. 

Kom ik even terug over die ‘daadkracht richting toekomst’. ‘Komt er nu na allle lof iets van kritiek, Hans?’ Ja…best wel. Heeft met twee dingen te maken: snoepzakken en een vrachtwagentje. Ik had kleindochter van twee lange tijd op de schouders. Een taaitaai uit zo’n snoepzak (of gekregen van een piet) deed zijn naam alle eer aan. Gevolg: gezever. Taai-gel op mijn haren. Kleverig. Collega-opa, ietsje kaler had even later eenzelfde ervaring. Maar dan vooral nat. Wel warm. Wij als hoge uitkijkpost fungerende opa’s denken dat snoepkeuze nader bekeken moet worden. Bovendien zijn we in Veghel niet van de voedselverspilling. Puntje van aandacht, Comité!

Dan iets over het vrachtwagentje dat de optocht sloot. Schoorsteen erop. Piet erin. Als uitleg voor die roetvegen op pietengezichten? Kinderen van nu worden opgevoed met zonnepanelen, windmolens, waterpompen. Zo’n schoorsteen vraagt om wel érg veel verbeeldingskracht…

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant