Miep van Eerd en Pieter van den Berk, samen op de trapper voor de deur van het Aatrium.
Miep van Eerd en Pieter van den Berk, samen op de trapper voor de deur van het Aatrium.

Op de trappers met: Miep van Eerd

Algemeen 1.198 keer gelezen

VEGHEL | Bij Brabantzorg zijn elke dag professionals en vrijwilligers met hart en ziel bezig met hun cliënten. ‘Samen op pad met de duofiets’ is een van de activiteiten. Hoe ervaren vrijwilligers en cliënten dat? Deze keer trapt Pieter van den Berk met Miep van Eerd door Veghel. Het is donderdag 09.30 in de hal van het Atrium en Van Eerd komt er al aan met haar rollator.

Door: Pieter van den Berk.

Goedemorgen, zin in een tochtje? 
Ja, prima, maar ik hoop dat het niet te koud is. De zon schijnt wel mooi, maar er staat toch een koude wind en daar hou ik niet zo van. Gelukkig zitten er moffen aan het stuur, zodat ik in ieder geval geen koude handen krijg.

Waar wil je naartoe?
Het liefste naar het centrum en even over de weekmarkt. Soms zie ik daar nog bekenden, waarmee ik een praatje kan maken.

Al rijdend vraag ik wat persoonlijke zaken en Miep vertelt dat ze 92 is, getrouwd is, maar geen kinderen heeft. “Kinderen zijn hinderen”, zegt ze met een voorkeur voor rijmpjes. Want even later reageert ze op de kou met: “Haal op die wekker, snot is lekker.” Haar man is al geruime tijd dood. Ze is een echte Veghelse en woonde in de Stationsstraat. Ze heeft de Ulo gedaan en werkte als telefoniste op het postkantoor in Veghel. Ze is voor haar leeftijd nog fit en hoort en ziet nog goed.

Wat zijn je hobby’s vraag ik?
“Ik heb jaren op behoorlijk niveau getennist bij TV Frisselstein. Een mooie tijd, soms rijden we er met deze fiets nog even heen, leuk is dat. We rijden ook wel eens naar mijn nicht in Eerde om koffie te drinken in hun mooie tuin en wat bij te praten.

Wil je honderd worden?
“Nou nee, tja ….als het moet. Maar ik wil wel fit blijven en daarom blijf ik bewegen en doe ik mee aan gym. Op deze duofiets trap ik ook behoorlijk mee. Rust roest is een goed gezegde. Ik hou niet van spelletjes, maar ik kijk wel graag tv. Jammer dat ik nogal vergeetachtig ben. Daarom woon ik ook in het AAtrium.”

Wat vind je van Veghel? Je hebt hier je hele leven gewoond.
Nou, het is prima wonen in Veghel, maar het is hier in het winkelcentrum wel erg rustig. Niet zo best voor de middenstand. 

Op weg naar de Noordkade passeren we het H. Hartplein en Miep laat merken dat ze de mooie nieuwe gevels tegenover de havenkom heeft gezien en dat ze de plannen voor het Silohotel wel mooi vindt. Terwijl we de foyer van de Blauwe Kei binnenrijden zegt ze: “Nou hier is het warmer, dat is wel beter.” Met het zicht op de Jumbo Foodmarkt, laat ze even merken dat ze daar wel trots op is. Familie trots! Maar de tocht is lang genoeg en Miep wil terug naar het AAtrium. Dus toeren we via het Julianapark, door de verfraaide tunnel, huiswaarts.

Hoe vind je het om in het AA-trium te wonen? 
Nou prima, als je eraan toe bent. Ik heb niet veel keuze. Familie heb ik niet veel meer. Gelukkig komt mijn nicht Leonie regelmatig. Iedereen doet hier zijn best om er iets van te maken.

We rijden de hal van het AAtrium binnen, stappen van de fiets en mevrouw Van Eerd pikt haar rollator op en roept nog: “Bedankt en tot de volgende keer.”

En daar komt de volgende sportieveling voor de duofiets al aan. Weer een tochtje, maar nu het buitengebied in naar ‘t Havelt, Ham en door Veghels Buiten. Ons motto als begeleiders is: ‘Samen op de trappers betekent plezier in het kwadraat, een win-winsituatie dus’. 

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant